«…Το τάνγκο είναι όπως η ζωή. Ο άντρας προτείνει και η γυναίκα διαλέγει.
Τον ακολουθεί ή τον αρνείται»!!

Τάδε έφη ο περίφημος αργεντινός χορευτής και χορογράφος tango, Miguel Angel Zotto(Μίγκελ Άνχελ Ζόττο)

Τι είναι το tango; Είναι μόνο χορός;

 

 

Ο Zotto, μιλώντας και για λογαριασμό των Αργεντινών, λέει:

“ Το τανγκό είναι σα θρησκεία για μας. Μέσα από αυτό προσεγγίζουμε από την παιδική μας ηλικία την μουσική, την ποίηση και τον χορό”

Κι αναρωτιέμαι: Είναι αυτά, ή  αυτά και κάτι άλλο ή  άλλα το tango; Για δείτε και πες τε μου και σείς:

Σαν χορεύεται έτσι..

Σαν χορεύεται αλλιώς…

κι αλλιώτικα..

και υπάρχουνε κι άλλοι τρόποι..

Λοιπόν;

Είδατε,νοιώσατε αυτά ή και άλλα ή άλλα;

Για να  μην νοιώθω και μόνη δηλαδή σαν που είδα και ένοιωσα κι αυτά και άλλα..

Λοιπόν;

Χορεύετε tango;

 Σημειώσεις: Η μεγάλη φωτογραφία είναι παρμένη από την σελίδα του φωτογράφου Mexindian in flicr

Στην κάτω φωτογραφία απεικονίζεται ο Miguel Angel Zotto επί τω έργω

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΥΣΤΕΡΑ: Τι είναι το tango;

1) " Το τάνγκο δεν έχει τίποτα κοινό με αυτό που φανταζόμαστε σαν ένα λατινοαμερικάνικο χορό. Είναι ένας λεπτός διάλογος ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα που απαιτεί και από τους δυο, αυτοσυγκέντρωση αλλά και διείσδυση στο είναι του άλλου. Είναι μια "θλιβερή σκέψη που χορεύεται", αντίθετα με άλλους λαικούς χορούς, που είναι εξωστρεφείς και χαρωποί. Το τάνγο μπορεί να μεταμορφωθεί σε όργανο αποπλάνησης, που έχει την δύναμη να θαμπώσει όποιον το μεταχειριστεί σαν παιγνίδι ναρκισισμού. Ενα ζευγάρι που χορεύει τάνγκο είναι ενα ζευγάρι με δύο καρδιές και τέσσαρα πόδια. Είναι μια χορευτική ιστορία αγάπης .

"Στην τεχνική του δεν εκδηλώνεται η πάλη ανάμεσα στα δύο φύλα, που, κατά κανόνα, προέρχεται από την έλλειψη της πραγματικής αγάπης και χαρακτηρίζεται από την αδυναμία προσφοράς, αλλά γεννιέται ο ιδανικός συνδυασμός του αρσενικού πρότυπου με το γυναικείο. Ο χώρος που υπάρχει ανάμεσα στις αντιθέσεις, γεμίζει και συμπληρώνεται με τους καλλιτεχνικούς συνδυασμούς....

Ο αυτοσχεδιασμός είναι το κύριο γνώρισμα του tango. Μόνο που το παιχνίδι αυτό της απόδοσης της μουσικής με βήματα δεν έχει να κάνει με έναν που χορεύει μόνος του, όπως το δικό μας ζεϊμπέκικο. Στο tango εμπλέκονται δύο. Είναι ένας μη λεκτικός διάλογος. Είναι η επιτομή του αυτοσχεδιασμού..." Για περισσότερα ανατρέξετε στην πηγή από όπου και η αντιγραφή του παραπάνω αποσπάσματος:Go to source web page: Όταν μια θλιβερή σκέψη γίνεται χορός

2) ".....

“Dancing with the feet is one thing.

But dancing with the heart is another”

Argentine Tango may be described as
“conversation on the dance floor“
or some even say “a way of life“.

I personally would describe Tango
as “the idea of dancing – not alone“.
In the following I have tried to break down what I believe
what makes Argentine Tango so special and passionate..."

και για περισσοτερα ακόμη: Go to source web page: Argentina – Tango Argentino – A World United – Masters of Traditional Dance 2 « La Ivolution – non commercial

Η άρνηση

                    Είχανε περάσει πάνω από δέκα χρόνια από τότε που τον είχε ακούσει για τελευταία φορά

       Και να που ήταν εκείνου η φωνή, την νύχτα που της έλεγε:

           - Πες μου γιατί

      Κάθε φορά πού’χω ανοιχτό ορίζοντα μπροστά μου, εσύ είσαι εκεί, ως τις άκρες του

      Κάθε φορά που κοιτάζω τα νερά της θάλασσας , εσύ είσαι κεί, μέσα της, ενα με τα νερά της

      Πες μου γιατί..κάθε φορά μου συμβαίνει..

     Τόσα χρόνια.. δεν το καταλαβαίνω, νάξερες πόσο προσπάθησα.. πες μου, γιατί;

     ‘Οριο είναι, εκεί είσαι εσύ

     Δεν το μπορώ άλλο.. Πες μου, ξέρεις;

     Επεσε σιωπή..

     Εκείνη δεν μιλούσε

    Ακουγε τα λόγια του, πίσω απ’αυτά την αγωνία, την απελπισία.. τον θυμό..

    Το ερώτημα, μετέωρο

     Πες μου, ξέρεις γιατί;

   ‘Εμεινε σιωπηλή. Αργοκατάπιε τον αέρα που’ τανε να βγεί από μέσα της..Τον ένοιωθε να κατεβαίνει..Σα κόμπος ήτανε..

    Δεν ήξερε; Ακόμη, δεν ήξερε; Και, ρώταγε εκείνη;

    Κι έλεγε αλήθεια..Τόξερε

    Η λύπη σεργιάνισε

    Και η σιωπή έχασκε

    Και μετά, ο ψίθυρός του

    -Ελευθέρωσέ με

Βεατρίκη Α.

27/6/2009

                                      Ητανε μια ωραία βραδυά χθες..

  Σημειώσεις :

1 ) Ρωμαϊκό Ωδείο Πατρών (Roman Odeon of Patras):

          “Σύμφωνα με τον ιστορικό Παυσανία, το Ωδείο της Πάτρας  είναι το πλέον αξιόλογο από όλα τα Ωδεία της Ελλάδος, πλην αυτού του Ηρώδου του Αττικού στην Αθήνα, το οποίο είναι μεγαλύτερο σε μέγεθος και καλύτερο σε εμφάνιση. Πρόκειται για κτίσμα του 2ου μΧ αιώνα, ερευνητές όμως το χρονολογούν είτε στο 1ο πΧ αιώνα, είτε στο 1ο μΧ αιώνα. Κατατάσσεται στα ρωμαϊκά μνημεία και πιθανότατα ανεγέρθηκε από τον αυτοκράτορα Αύγουστο, στα χρόνια του οποίου η Πάτρα έγινε σημαντική, καθώς ευνόησε τους κατοίκους της ανακηρύσσοντας τους «ελεύθερους πολίτες».

“Είναι χτισμένο στη νότια πλαγιά του λόφου της ακρόπολης, και ήταν συνέχεια της αρχαίας αγοράς. Στο επάνω μέρος του μνημείου υπήρχε άγαλμα του Απόλλωνα, φτιαγμένο από λάφυρα του πολέμου κατά των Γαλατών, στον οποίο πήρε μέρος η Πάτρα ως σύμμαχος. Τον 3ο προς 4ο αιώνα, μεγάλο μέρος του Ωδείου καταστράφηκε, συνεπεία πυρκαγιάς κατά τη διάρκεια επιδρομής των Ετρούλων. Το δυστυχές είναι ότι μετά την πυρκαγιά, το μνημείο σκεπάστηκε και πάνω σε αυτό χτίστηκαν οικήματα. Αργότερα, το 1889 εξαιτίας τυχαίων εκσκαφών για αδρανή υλικά, αποκαλύφθηκε μέρος του μνημείου. Τα έτη 1938, 1943 και 1957 γίνονται σταδιακές ανασκαφές αποτέλεσμα των οποίων είναι η ανακάλυψη μερών του μνημείου. Αργότερα ξεκινούν και οι εργασίες αναστήλωσης του μνημείου, ώστε να πάρει την αρχική του μορφή.

“Το Ωδείο είναι χωρητικότητας 2.200 ατόμων και αποτελείται από δύο σειρές εδωλίων ακτινωτής διάταξης. Η σκηνή αποτελείται από υπερυψωμένη εξέδρα με χώρο όπισθεν αυτής για την προετοιμασία των ηθοποιών. Σήμερα, το Ωδείο χρησιμοποιείται για πολιτιστικές εκδηλώσεις και κυρίως για παραστάσεις του Διεθνούς Φεστιβάλ της Πάτρας”

Το παρόν απόσπασμα αποτελεί αντιγραφή από την ιστοσελίδα:

Go to source web page: Ρωμαϊκό Ωδείο – Ρωμαϊκά Μνημεία Πάτρας — "Sul Cammino di Enea" Project

Επίσης, μπορείτε να δείτε σχετικά για το ωδείο αυτό:Go to source web page: Αρχαίο Ωδείο Πάτρας – Βικιπαίδεια

2 ) Για την Loreena McKennitt  : Go to source web page: Quinlan Road – Home

“..υπάρχουν άραγε
εδώ που συναντιέται το πέρασμα της βροχής του αγέρα και της φθοράς
υπάρχουν, η κίνηση του προσώπου το σχήμα της στοργής
εκείνων που λιγόστεψαν τόσο παράξενα μες στη ζωή μας
αυτών που απόμειναν σκιές κυμάτων και στοχασμοί με την απεραντοσύνη του πελάγου
ή μήπως όχι δεν απομένει τίποτα παρά μόνο το βάρος
η νοσταλγία του βάρους μιάς ύπαρξης ζωντανής
εκεί που μένουμε τώρα ανυπόστατοι λυγίζοντας
σαν τα κλωνάρια της φριχτής ιτιάς σωριασμένα μέσα στη διάρκεια της απελπισίας
ενώ το ρέμα κίτρινο κατεβάζει αργά βούρλα ξεριζωμένα μές στο βούρκο
είκόνα μορφής που μαρμάρωσε με την απόφαση μιάς πίκρας παντοτινής..”

Απόσπασμα από τον “Βασιλιά της Ασίνης”

Του Γεωργίου Σεφέρη

“Υστερόγραφο” 

Αλλά έχουν μάτια κάτασπρα χωρίς ματόκλαδα
και τα χέρια τους είναι λιγνά σαν τα καλάμια.

Κύριε, όχι μ' αυτούς. Γνώρισα
τη φωνή των παιδιών την αυγή
πάνω σε πράσινες πλαγιές ροβολώντας
χαρούμενα σα μέλισσες και σαν
τις πεταλούδες με τόσα χρώματα.

Κύριε όχι μ' αυτούς, η φωνή τους
δε βγαίνει καν από το στόμα τους.
Στέκεται κει κολλημένα σε κίτρινα δόντια.
Δική σου η θάλασσα κι ο αγέρας
μ' ένα άστρο κρεμασμένο στο στερέωμα,

Κύριε, δε ξέρουνε πως είμαστε
ό,τι μπορούμε να είμαστε
γιατρεύοντας τις πληγές μας με τα βότανα
που βρίσκουμε πάνω σε πράσινες πλαγιές
όχι άλλες, τούτες τις πλαγιές κοντά μας,
πως ανασαίνουμε όπως μπορούμε ν' ανασαίνουμε
με μια μικρούλα δέηση κάθε πρωί
που βρίσκει τ' ακρογιάλι ταξιδεύοντας
στα χάσματα της μνήμης.

Κύριε, όχι μ' αυτούς.
Ας γίνει αλλιώς το θέλημά Σου.

                                                          Του Γεωργίου Σεφέρη

Go to source web page: Samuel Taylor Coleridge - Wikipedia, the free encyclopedia

Για όσο έχετε καλοσύνη κι υπάρχει αγάπη στην καρδιά σας,

χίλια χέρια θαρθούνε φυσικά για να σας ενισχύσουν

Για όσο έχετε καλοσύνη κι υπάρχει αγάπη στην καρδιά σας,

Θ΄απλωθείτε με χίλια χέρια για να βοηθήσετε άλλους 

Κίνα: Ο χορός των χίλιων χεριών, χορευμένος από κωφούς χορευτές

 Guan Yin Shi: Η Θεά της συμπόνοιας και του ελέους

Τ’ όνομά της, λένε,  σημαίνει:

Guan: Αυτή που στέκεται και παρακολουθεί, εκείνη που παρατηρεί

Shi: μες στον κόσμο

 Yin: μες σ’όλους τους ήχους, τις κραυγές κείνων που υποφέρουν και που εκλιπαρούν για βοήθεια

Και, λένε,  σπεύδει κι ανταποκρίνεται

Για την Θεά της συμπόνοιας και του ελέους Guan Yin Shi δείτε και:

http://en.wikipedia.org/wiki/Guan_Yin

http://www.amtbweb.org/tchet630.htm

Η πάνω εικόνα είναι της φωτογράφου Katarina 2353 και έχει τον τίτλο ”Hope”

http://www.flickr.com/photos/jup3nep/

H κάτω εικόνα κάτω του φωτογράφου  Matthew Gain και έχει τον τίτλο “Reflective rower” :http://www.flickr.com/photos/32197002@N02/3640725187/in/pool-zhongguo

Κι είναι όντως απόψε στις είκοσι δυό του Ιούνη μήνα

η νύχτα της Νέας Σελήνης

Το σύμβολο μιας νέας αρχής

Καλησπέρα σ’όλους

κι ας είναι η νέα αρχή

για τον καθένα μας

μαζί με την γέννηση της νέας Σελήνης

Απόψε κιόλας

Εξ άλλου, κάθε στιγμή, είναι μια νέα στιγμή. Ας την αδράξουμε!

Το εντός εισαγωγικών κείμενο είναι απόσπασμα απ’το ποίημα του ποιητή μας Γιάννη Ρίτσου “ Η Σονάτα του Σεληνόφωτος”. Στην εικόνα απεικονίζεται η γέννηση της νέας Σελήνης ενώ δίπλα της είναι η Αφροδίτη (εκεί στο φωτεινό σημείο)

Τι και αν χυθούν ενα ποτάμι δάκρυα

Είναι φορές που είναι ήδη αργά

Ισως, από νωρίς ήτανε ήδη αργά

Ισως γιατι δεν υπήρχε ούτε το νωρίς, ούτε το αργά

Για κάτι που δεν ήτανε

τι να ζητάς τον ποταμό;

Μπορεί τώρα να είναι;

Την φωτογραφία του μικρού παιδιού την έλαβα με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο από το πρωι..

Την έβαλα δίπλα μου και την κοιτάζω από τότε.

Ενα μικρό κοριτσάκι, τόσο δα μικρό, μα δες τε

Πόση θηλυκότητα αναβλύζει, πόση αθωότητα, πόση ασφάλεια

Με πόση αγάπη κοιτάζει τον άνθρωπο που της έβγαλε αυτήν την φωτό!

Ενα χαμόγελο αγάπης σ’ όλο αυτό το προσωπάκι!

Πατέρας ή μάνα ή κι οι δύο τους να’σαντε απέναντι σ’εκείνη την μοναδική στιγμή που πάγωσε ο χρόνος της φωτογραφικής μηχανής;

       Αυτοί οι γονείς, που χαμογελάγανε, είμαι σίγουρη γιαυτό, αντιγυρίζοντας το χαμόγελο  στ’αγγελούδι τους τ’ όμορφο κι αγαπημένο, στο γιομάτο φως και ήλιο πούχανε κείνη την παγωμένη στιγμή του χρόνου αντίκρυ τους ,

       σήμερα ..έχουνε και το ψάχνουνε

      Γιατί, το κοριτσάκι αυτό..είναι ένα ακόμη παιδί στα χαμένα παιδιά..

      Το χάσανε το παιδί τους!

      Και βάλανε την εικόνα του τούτη, να κάνει το γύρο του κόσμου, να την δούνε μάτια πολλά, μπας και τον αναγνωρίσουνε κάπου…

      ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ!!!!!

        Μην το είδατε πουθενά;

….Μένω να κοιτάζω την εικόνα του και ραγίζει η καρδιά μου.. για αυτό το κοριτσάκι, για τον βαθύ πόνο που γέννησε ο χαμός του, μουδιάζει η ψυχή μου για την αγωνία των δικών του, για την απελπισιά τους, για την ελπίδα τους..

Κουράγιο!!! Από την Ελλάδα εδώ, κουράγιο!

‘Ενα παιδί στα χαμένα

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ!!!!!

……………………….

Υ.Γ

Το μήνυμα που έλαβα σήμερα λέει πως το χαμένο παιδί είναι από την Βόρεια Ντακότα  των Η.Π.Α της Αμερικής

NORTH DAKOTA των Η.Π.Α

  Δείτε από πόσο μακρυά. .

Δείτε  σ’εκείνη την κόκκινη κουκίδα στον χάρτη.

Από κεί!!

Μετριέται στα χιλιόμετρα η απελπισιά;;

¨Η, η Ελπίδα;

 

“Ἔστι δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων”(1)	H πίστη είναι το στήριγμα των πραγμάτων εκείνων που αποτελούν αντικείμενο ελπίδας, είναι το μέσο εσωτερικής πληροφόρησης για πράγματα που δε βλέπουμε
“Πίστει νοοῦμεν κατηρτίσθαι τοὺς αἰῶνας ῥήματι Θεοῦ, εἰς τὸ μὴ ἐκ φαινομένων τὰ βλεπόμενα γεγονέναι.”(3)	“Xάρη στην πίστη κατανοούμε ότι με το Λόγο του Θεού έχουν διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες όλα όσα αποτελούν τη δημιουργία, έτσι που από τα αόρατα να έχουν δημιουργηθεί τα ορατά”.
Προς Εβραίους Επιστολή Παύλου  ΙΑ κεφάλαιον,1,3	Η μετάφραση από  την ιστοσελίδα Jesus loves you.gr

Είναι η σημερινή Κυριακή που είναι η αφιερωμένη στους 'Αγιους Πάντες

Είναι η Κυριακή της μνήμης στους μυριάδες των τεθνεώτων άγνωστων

Σ’ όλους εκείνους, δηλαδή, τους επώνυμους, μα κυρίως, σ’ εκείνους τους πολλούς, τους άγνωστους ως τα σήμερα σε μας, που δώσανε και την ζωή τους χάρις στην πίστη τους.

Σ’ εκείνους που κανείς μας δεν ξέρει τ’ονομά τους,

μα ήσαντε ανθρώποι σαν και μας,

κι είχανε όλοι τους πίστη

Λέω, ας ανάψουμε ένα κερί

Λέω, ας είναι το φως του καντηλιού μας απόψε

έστω για κείνον τον έναν  απ’ αυτούς, τον ένα άγνωστο

τον δικό μου , τον δικό σου,

του καθενός μας  τον ένα, άγνωστο νεκρό

            Το θερμόμετρο σκαρφάλωσε κιόλας στο κόκκινο στα μέρη μου! Η νύχτα βαρειά, αρωματισμένη από τις μυρωδιές τις ανοιξιάτικες που δεν προλάβανε να εξατμισθούνε. Η παραθύρα δίπλα μου ολάνοιχτη μ’ένα φεγγάρι απέξω να εκτελεί το θερινό δρομολόγιο σ’ένα αστροφορεμένο ουρανό! Καμπυλωτά! Τα μαξιλάρια νωτισμένα κιόλας. Πρωινό αγουροξύπνημα λόγω της πρώϊμης ζέστης και τα μαλλιά μου νάχουν μέσα τους κόμπους από ιδρώτα!

Χμ! Ωρα καλοκαιριού!! Summertime!

           Στο δρόμο, μια σκηνή σήμερα μ’εκανε να χαμογελάσω! Καλοκαιριάτικη εικόνα! Πρώτη μου για φέτος, τέτοια. Ενα αγοράκι θάτανε δεν θάτανε στα τέσσερα, με την μητέρα του να το σέρνει από το χέρι, πάνω στο πεζοδρόμιο. Ό μικρός χάζευε ένα γύρω, εκείνη βιαστική με τσάντες από ψώνια στο άλλο χέρι.!

          Μέχρις που περάσανε, η μάνα μπροστά και ο μικρός απόκοντα, δίπλα από το μαγαζί με τα παγωτά τα χωνάκια- ξέρετε εκείνα που βγάζουνε παγωτό μαλακό κρέμα και σοκολάτα, στριφτό, από το μηχάνημα και που το βάζουνε σε μπισκοτένια χωνάκια!. Μια παρέα, απέξω, κι ενα κοριτσάκι που γευότανε ήδη το παγωτό της! Ο μικρός την είδε και σταμάτησε. Την κοίταζε καθώς εκείνη αργόγλυφε το παγωτό της! Η μάνα του που δεν είχε πάρει είδηση, εμεινε με μετέωρο το βήμα. Τον τραβολόγαγε μα που ο μικρός!

          - Θέλω κι εγώ, μαμά της είπε. Τέντωσε το μικρό του χέρι το ελεύθερο και έδειξε με τον δείκτη, το κορίτσι με το παγωτό.

           - Μα δεν είναι καιρός, άκουσα την μητέρα να λέει…

             -Θα σε πονέσει ο λαιμός σου..θα πάμε στο γιατρό, θα κάνεις πυρετό!

          Ο μικρός, όση ώρα του μίλαγε η μαμά του, δεν είχε πάρει τα μάτια του από το παγωτό χωνάκι που αργόλιωνε στάζοντας στο χέρι του κοριτσιού! Εκείνη, η μικρή, κοίταζε πιά το αγόρι, ενώ γευότανε το παγωτό αργά σε κύκλους..Το μπισκοτένιο χωνάκι είχε μουσκευτεί..

           - Οχι, απάντησε ο μικρός στην μάνα του, χωρίς να πάρει τα μάτια του από πάνω απ’ το κορίτσι..-

            - Θα το φάω όπως αυτή..Κοίτα να δείς, μαμά! Κοίτα, όπως αυτή, σου λέω

             Εκείνη στάθηκε να κοιτάζει μια τον γιό της, μια το κοριτσάκι..Κι έμεινε σιωπηλή.   Είχε δεί..

             Ετσι και ο μικρός πήρε το ζηλεμένο. Το παγωτό χωνάκι!..

             Κι έπεττα, το πεζοδρόμιο, εκεί που στεκόσαντε μάνα και γιός, άδειασε..

             Λετε, νάτανε και του μικρού του αγοριού, η πρώτη του τέτοια εικόνα, η πρώτη του τέτοια γεύση για τουτο το καλοκαίρι;

             Αναρωτιέμαι..

Απόσπασμα από το “Κλίμα της απουσίας” του Οδυσσέα Ελύτη

 Κι είναι Δευτέρα  8 του Ιούνη σήμερα!

        

Αυθαιρεσία= Πράξη ή συμπεριφορά που παραβιάζει τα δικαιώματα των άλλων, η ενέργεια εκείνη που γίνεται χωρίς να υπολογίζονται τα δικαιώμτα των άλλων, οι  Κανόνες της λογικής ή της ηθικής / κατάχρηση εξουσίας/ετσιθελισμός

Αυθαίρετος=  αρχαιοελληνική λέξη, αυθαίρετος< αυτός + αιρούμαι= αποφασίζω, προτιμώ}

αυθαίρετος/ η/ ( ως προς τα πρόσωπα) = Αυτός/αυτή  που αποφασίσει και ενεργεί κατά την δική του/της  κρίση αγνοώντας τους Κανόνες της λογικής // αυτός που παραβιάζει τους νόμους ή την ηθική τάξη κάνοντας κατάχρηση της δύναμης ή της εξουσίας του

        Κι είναι που η αυθαιρεσία περίσσεψε..στην κάθε μέρα, στα έλάχιστα, στα μικρά και στα μεγάλα..και στα μέγιστα..

Και καλούμαι να ζώ μεσα σ’αυτή

μέρος της και εγώ; αναπόσπαστο;

Αυθαιρετώ,

αυθαιρετείς,

αυθαιρετεί

αυθαιρετούμεν..

μέσα σ’αυτή..

Ποιά αυτή;

Κοινωνία ανθρώπων, σου λεει

καθαρτήριο!

"Από αγάπη στο αδέκαστο κενό
από αλλοφροσύνη για ένα ξέφωτο
                                     θα περιπολούμε"                                                                        

Νίκος Καρούζος

Αυθαιρεσίες!!!

Περισσεύσασες..

“Ηθοποιός σημαίνει φως..

..Έλα στο φως, παίζω θα δεις. Είμαι σοφός μην απορείς, έλα στο φως, παίζω θα δεις..

Ηθοποιός, ό,τι κι αν πείς είναι καημός πολύ πικρός και στεναγμός πολύ βαθύς.

Ηθοποιός, είτε μωρός, είτε σοφός είμαι κι εγώ, καθώς κι εσύ είσαι παιδί, που καρτερεί κάτι να δεί.

..Πιες το κρασί, στάλα χρυσή απ' τη ψυχή, ως την ψυχή.”

Μάνος Χατζιδάκις :

Από την “ Οδό Ονείρων”

 

Κι αν ο ηθοποιός σημαίνει φως,

τούτον τον καιρό είδα μια θαυμάσια θεατρική παράσταση με πρωταγωνιστή ενα ηθοποιό της ζωής! Κι ήτανε πράγματι καλός στην τέχνη της μίμησης, μα ήτανε ή τέχνη του, η του σκότους!

Τον παρηκολούθησα να υποδύεται τον ρόλο της ζωής του…Οχι, όμως της αληθινής του..μα της άλλης, εκείνης που το σενάριό της αυτός είχε “δημιουργήσει”και παρουσιάζε..παρίστανε  ως αληθεια ζωής.. Οταν η ζωή μιμείται το θέατρο..

Μοναδικός πρωταγωνιστής μιας θεατρικής παράστασης, σε σενάριο και σκηνοθεσία του  ίδιου..Τον είδα να υποδύεται τον ρόλο, να γίνεται ένας με αυτόν, τον είδα να πάλλεται και να δονείται μιμούμενος κάποιον άλλον που ο ίδιος δεν ήτανε, να μιμείται οργή, θυμό, λύπη, να γίνεται μιμητής ήθους, αρχών, φωτός!.. Εναν μίμο είδα, οχι ένα ηθοποιό.. Ναι, μα ήτανε καλός ως μίμος

Είδα τουτες τις μέρες ένα σύγχρονο Προκρούστη..εν δράσει! Μέσω του ψεύδους, να απλώνει το σκοτάδι της παραμορφωμένης ψυχής του, να κόπτει και να ράπτει την αλήθεια, την δικιά του, των αλλουνών, των πραγμάτων, κατά πως εξυπηρετούσε τις ανάγκες του,  να την αλλοιώνει στο μέτρο που του ήτανε την κάθε φορά, για το κάθε κομμάτι της, αναγκαίο  Να γίνεται αυτός, ο προκρούστης της αλήθειας των πραγμάτων και της ψυχής, με άνεση περισσή - ενας πρωταγωνιστής - μέσω της τέχνης της μιμήσεως.. στο θέατρο του παραλόγου της ζωής του.

Πολλοί οι Προκρούστηδες σ’αυτήν την ζωή..Πολλοί οι μίμοι στο θεατρό της!

Ηθοποιός σημαίνει φως!

 Καλό μήναααα! Καλό Καλοκαίρι!!!!!

Σ’ ‘ολους

Ω! Θάλαττα, Θάλαττα