’Εγιναν τόσα πολλά μέσα στον χρόνο μια τέτοια τελευταία μέρα τ’ Αυγούστου του μήνα, σαν και τούτη σήμερα, που κι αν πέρασαν καιροί από τα τότε, ζούνε ως σήμερα, σημαδεύοντάς το, το καθένα τους σαν γένηκε

       Να δούμε μερικά και με  ελάχιστα λόγια;

       Η τελευταία μέρα του Αυγούστου έμελλε νάναι σημαδιακή για τους ανθρώπους της Τέχνης κι οχι μόνον:

1)  Για τον Pierre Jules Théophile Gautier, ο λόγος

“Η Τέχνη για την Τέχνη”

       Η φράση , παροιμοιώδης!

          Ειπώθηκε από τον Θεόφιλο Γκωτιέ (Pierre Jules Théophile Gautier), πολυτάλαντο Γάλλο ποιητή, συγγραφέα, δημοσιογράφο και δραματουργό,  λάτρη της Τέχνης και της Φαντασίας,  που γεννήθηκε στις 31/8/ 1811 στην Τάρμπα των Ανω Πυρηναίων της Γαλλίας.

          Ως Λάτρης της  Φαντασίας, κι αυτός όπως και ο ποιητής που θαύμαζε ο Σαρλ Μπωντλαίρ,  είναι εκείνος είπε το περίφημο:

«Η Φαντασία είναι το πρώτο όπλο στον πόλεμο ενάντια στη Πραγματικότητα».

         Ερωτικός άνθρωπος ο Γκωτιέ! Ενάντια στην ηθική..ως μη έχουσα σχέση με την Τέχνη..Αγαπούσε  πολύ τις γυναίκες μα και τις ..γάτες

        ‘Ητανε εκείνος που για τις πρώτες, έγραψε, μεταξύ άλλων, το περίφημο μπαλέτο “ Ζιζέλ” , στα γαλλικά "Giselle"

       Το αποτέλεσμα; Ο Γκωτιέ σαν είδε στην σκηνή του μπαλέττου να πρωτοχορεύει την Ζιζέλ η Καρλόττα Γκρίζι, τον Ιούνιο του 1841 , την ερωτεύθηκε τόσο σφοδρά, που επειδή δεν μπόρεσε να την πάρει, παντρεύτηκε, αντ’ εκείνης,  την αδελφή της Ερνεστίνα!!! Στο σοϊ ,πάντως, έμεινε!

         Τώρα, λέω, αν η Καρλόττα Γκρίζι (Carlotta Grisi) είχε την χάρη, την ομορφιά και την γοητεία της Svetlana Zakharova που χορεψε ως Ζιζελ επίσης, τότε, ας δείξουμε λίγη κατανόηση!

       ‘Οπως προανέφερα, ο Γκωτιέ  αγαπούσε και τις γάτες..Ξέρετε,  τι έλεγε γιαυτές;;.

“Αν φανείς άξιος της αγάπης της , μια ΓΑΤΑ μπορεί να γίνει φίλη σου.....ποτέ όμως σκλάβα σου!!

         ‘Ισως, γιαυτό, λέω, ο Γκωτιέ ν’αγαπούσε τις γυναίκες μα και τις γάτες! Εχουνε τόσα  κοινά! Και σ’ αυτό, λέω…Αυθαιρετώ, λέτε;

         ‘Ητανε εραστής της ζωής ο Γκωτιέ ..κι όμως θαύμαζε τον  Μπωντλαίρ- που, για μένα, ήτανε εραστής του θανάτου..

          Κι ο ένας , ο Γκωτιέ, γεννήθηκε  κι ο άλλος, ο Μπωντλάιρ,  πέθανε,  την ίδια μέρα: Την τελευταία μέρα ενός Αυγούστου μήνα…

2)    Για τον Charles Pierre Baudelaire ο λόγος:

         Στις 31/8/1867 πέθανε στο Παρίσι στα 46ου χρόνια,  ενας από τους σημαντικότερους ποιητές της Γαλλικής μα και της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ο  Κάρολος Πιερ Μπωντλαίρ  (Charles Pierre Baudelaire)*

‘Ητανε ο κολασμένος ποιητής, ο ποιητής των καταραμένων... Δυστυχής και γιομάτος από πόνο. Πάσχιζε μες από την ποίησή του να μεταμορφώσει τον πόνο σε ομορφιά..

“Ο πόνος, όταν του δίνεται ρυθμός και μέτρο, γεμίζει το πνεύμα με μια γαλήνια χαρά». έλεγε..

Λάτρης κι αυτός της Φαντασίας, την θεωρούσε «βασίλισσα όλων των προικισμάτων»

        Ο ποιητής Σαρλ Μπωντλαίρ πέθανε  προσβεβλημμένος από σίφυλη σε αφασία και πάρεση έχοντας μια άθλια ζωή καταπονημένος από την κατάχρηση των ναρκωτικών στα τελευταία του χρόνια και όντας υπό δικαστική επιτήρηση από ετών. Ενα ποίημά του από την συλλογή “Τα άνθη του  Κακού”:

Το φάντασμα-(πρώτο μέρος)

Τα σκοτάδια

Στις κατακόμβες του άπειρου του πένθους, που ριγμένο

μ’εχει πιά σαν κατάδικο η μάυρη μου Ειμαρμένη

που αχτίδα εκεί ροδόχαρη ποτέ δεν κατεβαίνει

που μόνος με τη σκυθρωπή την Νύχτα πάντα μένω

 

Που εκεί ένας σαρκαστής θεός, καθώς ζωγράφο- αλιά μου!-

να ζωγραφίζω μ’εβαλε το σκότος το θλιμμένο

και που σαν ενα μάγερα θανατοπεινασμένο,

μ’εχει να τρώγω βράζοντας , την ίδια την καρδιά μου,

κάποτε μπρος μου απλώνεται, λάμπει μεγαλωμένη

κάποια μορφή από φως πολύ και χάρη καμωμένη.

 

Απ’ την ανατολίτικη, ρεμβή περπατησιά της,

όταν πιά παίρνει ολάκερη την θεία κορμοστασιά της,

καταλαβαίνω ποιά είναι η πανωραία μου ξένη:

Ω είναι Εκείνη! Σκοτεινή, κι όμως φωτολουσμένη.

Μετάφραση: Γιώργη Σημηριώτη

4)Για τον Χένρυ Μούρ, ο λόγος:

         Στις 31/8/1986 πεθανε στα 88ου χρόνια, πλήρης ημερών, ο διάσημος Βρεττανός  γλύπτης Henry Moore, γνωστός για τις μεγάλες αφηρημένες ανθρώπινες φιγούρες του. Εκείνος ο δημιουργός, που κατά την κ. Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα, καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης, Διευθύντρια της Εθνικής μας Πινακοθήκης,-

“ξαναδίνει στην ανθρώπινη μορφή την εγγενή «κλασική» πληρότητα και αισιοδοξία επινοώντας την πλαστική αρχή της «ζωτικής φόρμας» (vital form). Οι ανακεκλιμένες μορφές του, οι πολεμιστές του, οι μητρικές του θεότητες εμπνέονται συχνά από την Αρχαιότητα, αποδεικνύοντας τη ζωτικότητα και την αντοχή των διδαγμάτων της”.

«Στην Αγγλία το μισό φως απορροφάται μέσα στο αντικείμενο, όμως στην Ελλάδα το αντικείμενο μοιάζει να αναδίδει φως, σαν να φωτίζεται το ίδιο από μέσα»

είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο γλύπτης Χένρυ Μουρ το 1951 κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη χώρα μας

Δείτε χαρακτηριστικά έργα του γλύπτη:

5) Για τον Βαν Μόρρισον, ο λόγος

Σας αρέσει η ροκ , η σόουλ μουσική, ίσως;

Σ’εμένα πολύ!!

Στις 31/8/1945 γεννήθηκε στο Μπελφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας ο  Βαν Μόρρισον (George Ivan Morrison) Τροβαδούρος. Συνεχίζει σήμερα στα 64ου χρόνια την μουσική του πορεία…

Κάτι για τα παλιά κι αγαπημένα..λοιπόν:

Σημειώσεις για περισσότερα:

α) Για τον Θεόφιλο Πιερ Ζυλ Γκωτιέ:

Go to source web page: ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ: Gautier Pierre Jules Théophile: Τέχνη Για Τη Τέχνη...

Go to source web page: «Ζιζέλ» - TO BHMA

β) Για τον Σαρλ Μπωντλαίρ:

Go to source web page: ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ: Baudelaire Charles Pierre: Κολασμένος Παθιασμένος Ποιητής

Go to source web page: Κάρολος Μπωντλαίρ – Βικιπαίδεια

γ) Για τον Χένρυ Μούρ:

Go to source web page: Χένρυ Μουρ – Βικιπαίδεια

Go to source web page: Henry Moore Foundation

δ) Για τον Βαν Μόρρισον

Go to source web page: Van Morrison - Wikipedia, the free encyclopedia

Go to source web page: George Ivan Morrison Biography - S9.com

 24/8/2009:Καλό απόγευμα σε όλους σας, φίλοι μου!

         Είμαστε σε όρια δήμων Αττικής εδώ; Εντός Δήμου; ρώταγα. Ναι, μου απάνταγαν Και έδειχνα τα σκουπίδια..Αχ εμείς οι Ελληνες οι ανεύθυνοι! Βρωμιές που πετάμε! .Είναι ευθύνη Δημάρχων, όμως, ξέρετε , τους έλεγα..ο καθαρισμός τους, η σύσταση ομάδων πολιτών περιπολίας,,ο συντονισμός με την πυροσβεστική, η πρόληψη των πυρκαγιών...
         Εμεινα να αναρωτιέμαι για τον Δήμαρχο που ξημερωνότανε στις πυρκαγιές τις προάλλες στην οθόνη της τηλεόρασης που βγήκε φωνάζοντας για το κακό που έκαψε την περιοχή της ευθύνης του, τα δένδρα, τις καλλιέργειες, τα σπίτια των πολιτών του..Αραγε, αυτός ως Δήμαρχος είχε προνοήσει και πράξει με το επιτελείο του για ο,τι ήτανε αναγκαίο; Για να μην γίνει το κακό ή για να είναι περιορισμένη η έκτασή του;;;
        Στην διαδρομή της επιστροφής βάλθηκα να ψάχνω αναμεσίς των δασικών εκτάσεων που απέμειναν ανάκατες με τα καμμένα δέντρα τα νεκρά τα όρθια κατά μήκος της Εθνικής προς Πάτρα μπας και έβλεπα κανένα καπνό πουθενά..
        Πρόσεξα έτσι και τα σπίτια τα μοναχικά που υψώνονταν  στα υψώματα αναμεσίς των δασικών εκτάσεων, των πουρναριών και των άλλων.. και μετά άλλα σπίτια χτισμένα μες στις ρεματιές παλιών χειμάρρων
        Χμ!  Σκεφθηκα, οι μεν θα αποκτήσανε τίτλους κυριότητας στα κατσάβαραχα επειδή σκαρφαλώνανε τα γίδια του προγόνου τους, οι δε, επειδή θα ποτίζανε κάποτε τα πρόβατά τους στα νερά εκεί σαν βόσκανε... ..Πως αλλιώς;

        Και μετά, η Πολεοδομία με το μπαξίσι, το κράτος με την μικροκομματική της ψηφοθηρίας της εκάστοτε ηγεσίας του..να και η ποθούμενη νομιμοποίηση! Των τίτλων!

     β) Προσπαθώ να πω οτι: Εχω την άποψη οτι για να έχουμε ένα αποτέλεσμα υπάρχει συνδυασμός πολλών αιτιών παραπίσω. Σε οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Θετικό ή αρνητικό ή και συνδυασμό των δύο, σε οιονδήποτε πεδίον ενδιαφέροντος!!

        Δεν αρκεί μια αιτία για να επέλθει ένα αποτέλεσμα. Αυτό πιστεύω ως Κανόνα βάσης! Συμβάλλουν και άλλοι λόγοι, ο καθείς  πιό ή λιγότερο σημαντικά, σε μικρότερη ή μεγαλύτερη ή και μείζονα έκταση, άλλοι λόγοι είναι πιό εμφανείς, άλλοι λιγότερο κι άλλοι παραμένουν αφανείς για όλους ή για τους πολλούς.....

Μα, το γεγονός είναι και παραμένει ένα!

Ο συνδυασμός πολλών αιτιών επιφέρει ένα αποτέλεσμα!!

       Αν, λέω, προνοήσουμε και περιορίσουμε ή και εξαλείψουμε μερικές ή και όλες ει δυνατόν,- κατά το ανθρωπίνως δυνατόν- τις πιθανολογούμενες αιτίες- εκτιμώ οτι δεν θα έχουμε το αποτέλεσμα το ανεπιθύμητο!

       Μπορεί, πιστεύω, να γεννηθεί μια φωτιά- εξ αμελείας πχ. Δεν θα μετατραπεί, εκτιμώ, δεν θα εξελιχθεί σε πυρκαγιά και μάλιστα ανέλεγκτη, αν δεν συντρέξουν ταυτόχρονα και παράλληλα και οι άλλες αιτίες ( πχ. απουσία παρακολούθησης του επιφοβου να συμβεί, επίδειξη αδιαφορίας κατά τον χρόνον εκδήλωσης της φωτιάς,  καθυστέρηση στην λήψη μέτρων κατάσβεσης, έλλειψη μέσων κατάσβεσης, μειωμένος ή ελλειπής συγχρονισμός δυνάμεων κατάσβεσης  κ.α)

       Στα τελευταία χρόνια στην χώρα μας, μένω να παρακολουθώ και να υφίσταμαι ως πολίτις αυτού του τόπου ένα όργιο εμπρησμών! Πολλαπλές και τακτές δράσεις καταστροφής επί οργανωμένου και μεθοδευμένου εκ των προτέρων σχεδίου...

      Θέλετε, είναι ξένοι που δρούν' εξ  αντεθνικών πολιτικών και άλλων λόγων, θέλετε είναι Ελληνες οικοπεδοφάγοι που δράν' ανθελληνικά προς πορισμόν παράνομου κέρδους , θέλετε..είναι ψυχοπαθείς μερικοί.., τι να υποθέσουμε άλλο..

      Γεγονός είναι ένα! Οι δράσεις τους αυτές είναι πιά γνωστές, τόσο για την πολλαπλότητά τους, για την τακτικότητα των επανεμφανίσεών τους, όσον και για την μεθοδικότητα των εκάστοτε σχεδιασμών τους!

       Που είναι από πλευράς Πολιτείας, από πλευράς Διοικήσεως των εκάστοτε Δήμων και διαμερισμάτων, τα έργα πρόληψης, τα έργα υποδομής έναντι του επαπειλουμένου βεβαίου κινδύνου;

      Που είναι οι τακτές ασκήσεις του έργου συντονισμού των υπηρεσιών πρόληψης ή και κατάσβεσης πυρκαγιών, ώστε να μπορούνε να λειτουργήσουνε καλύτερα στην πράξη;

      Που είναι η τακτή σχετική με το θέμα πρόληψης- αντίδρασης-σε περιπτώσεις πυρκαγιών- αρμόδια ενημέρωση με κάθε πρόσφορο μαζικό ή μη μέσο ενός λαού ως του Ελληνικού, που – διαπιστωμένα- πάσχει από το φαινόμενο της λήθης;;

      Γιατί αναρωτιέμαι, επί παραδείγματι, οι Δυνάμεις του Στρατού (ξηράς ή και αέρος) δεν επιλαμβάνονται – ουχί ευκαιριακώς- του έργου παρακολούθησης  και περιφρούρησης των δασών και των λοιπών δασικών εκτάσεων  ή κρισίμων περιοχών πόλεων,  μέσω των στρατευμένων ; 

      Που είναι οι αφυπνισμένοι πολίτες που δεν θα έπρεπε να σταματάν’ ούτε λεπτό να φωνάζουν προς τους άρχονες της πόλης τους ο καθείς, γιαυτό το κακό, πριν ρθεί τούτο; Τους έχουμε, είμαστε ίσα για να διαμαρτυρόμαστε εκ των υστέρων και για λίγο; Ισα για την φασαρία του πράγματος, γιο αόσο τα φώτα της δημοσιότητας είναι πάνω; Ισα για την μικροκομματική εκμετάλλευση του τι πρεσβεύει ο καθείς τους;;

      Που είμαστε εμείς;

      Που είναι ο καθένας μας;

     Δεν είναι αλλουνών η ευθύνη μόνον! Είναι και δικιά μας. Του καθενός μας συνευθύνη ..

      Δεν ξέρω..Τι άλλο να πω..Είδα φευγαλαία τον τίτλο μιας εφημεριδας σημερινής καθώς περνούσα..ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ έγραφε..

      Δεν ήρθε το τέλος.Οχι, δεν ήρθε. Μα, κάτι πρέπει ν’άλλάξει σε αυτόν τον τόπο.

      Τα γράφω αυτά και έχω πίσω από τα μάτια μου, μες στην εικόνα του μυαλού μου, την μάνα με τα παιδιά που καήκανε στις προηγούμενες πυρκαγιές, τις ανθρώπινες ζωές που χαθήκανε τότε..

      Ευτυχώς, παρηγοριέμαι, τουλάχιστον ως τώρα, το χώμα δεν βάφτηκε κόκκινο, μόνον άσπρο..σαν από χιόνι... μόνον άσπρο

Δεν είναι δω Βαλκάνια σου το 'πα

Εδώ είναι παίξε γέλασε και σώπα

Φυσάει ένας αέρας που σαρώνει

Και πυρκαγιές απλώνει…

Κ ι η πιο μεγάλη νύχτα ξημερώνει…

Κι ένας τελάλης σ' έρημη πλατεία

Τριάντα χρόνια ψάχνει την αιτία…..

Καλή Κυριακή!

Κύριε! Πόση ευμορφία έχεις δώσει γύρω μας! Κι είναι η ομορφιά των τόσο δα μικρών, τόση μες στην σιωπή τους! Ω! Χαρη του μεγαλείου Σου!

Δος μου την δύναμη Κύριε, να μπορώ να χαίρομαι την ομορφιά μιας δροσοσταλίδας, το δάκρυ τ’ αποξεχασμένο στο γελαστό το προσωπάκι ενος παιδιού, τα μάτια για να βλέπω τα μύρια χρώματα της αυγής, τις αποχρώσεις του ηλιοβασιλέματος, το όλον γύρω μου να βλέπω και να ακούω και να αντιλαμβάνομαι, ασε μου τα χέρια για ναναι ανοιχτή η αγκαλιά μου και την ψυχή για να αγαπώ.

Ω ! Εσύ Αχρονε, μες στην στιγμή του Χρόνου!

Τα Παιδιά ζωγραφίζουν και τραγουδάνε!!

Τι πιό όμορφο!

Σημειώσεις:

Το πρώτο video είναι παιδιών του ειδικού σχολείου Βέρροιας.

Το δεύτερο  video – αν και αταίριαστο στις εικόνες του σε σχεση με το θέμα της καταχώρησης (δεν βρήκα άλλο πιό ταιριαστό), είναι απλά για να μας θυμίσει αυτό το τόσο όμορφο τραγούδι μελοποιημένο από τον συνθέτη μας  Γιάννη Σπανό και τραγουδισμένο από τον Βιολάρη με την Καίτη Χωματά.

"...κι απ' όλα πιό χειρότερο,
όταν όχι η ελπίδα πιά,
μα κι αυτός ο ίδιος
ο πόνος σου σ' αφήνει."

"Γιατί ο πόνος,
ο απέραντος ανθρώπινος πόνος,
σ' ανασηκώνει πάνω
απ' τον εαυτό σου..

                                                                                           Τάσος Λειβαδίτης

401
Αγωνία για ηλεκτροσόκ. Νεκροζώντανοι στο Κύτταρο. Σκηνές ροκ.
Φωτογραφία με την Μπέλλου.

Μ' αεροπλάνα και βαπόρια
και με τους φίλους τους παλιούς
τριγυρνάμε στα σκοτάδια
κι όμως εσύ δε μας ακούς

Δε μας ακούς που τραγουδάμε
με φωνές ηλεκτρικές
μες στις υπόγειες στοές
ώσπου οι τροχιές μας συναντάνε
τις βασικές σου τις αρχές

Ο πατέρας μου ο Μπάτης (Απρόσιτη μητέρα μορφή από χώμα και ουρανό
ήρθε απ' τη Σμύρνη το '22 ( θα χαθώ απ' τα μάτια σου τα δυο)
κι έζησε πενήντα χρόνια (μες στον κόσμο)
σ' ένα κατώι μυστικό (σαν πρόσφυγας σ' ένα κατώι μυστικό)

Σ' αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε (αν αγαπούνε)
τρώνε βρώμικο ψωμί (τρώνε βρώμικο ψωμί)
(του λόγου σου οι πιστοί)
κι οι πόθοι τούς ακολουθούνε (κι οι πόθοι τούς ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή)
υπόγεια διαδρομή

Χθες το βράδυ είδα ένα φίλο
σαν ξωτικό να τριγυρνά
πάνω στη μοτοσικλέτα
και πίσω τρέχανε σκυλιά

Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα
βάλε στα ρούχα σου φωτιά (σαν τον Μάρκο)
βάλε στα όργανα φωτιά ( βάλε στα όργανα φωτιά)
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα (να κλείσει η λαβωματιά να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα)
η τρομερή μας η λαλιά (η τρομερή μας η λαλιά)

(Μες στις παρενθέσεις είναι τα λόγια του Σαββόπουλου)

Παλιό, μοναδικό και αγαπημένο! Λεβέντικο ! Ελληνικό!

Χρειάζονται άλλα λόγια;;

          Μιας και στην προηγούμενη καταχώρηση μου έκανα λόγο για το κόκκινο το χρώμα ,

(δείτε σχετικώς: Κόκκινο είναι το χρώμα! )

είπα, λοιπόν, εδώ, να αναφερθώ και στα συμπεράσματα μιας επιστημονικής έρευνας αναφορικά με την σύνδεση του χρώματος του κόκκινου με τον έρωτα, που φέρεται δημοσιευμένη- σύμφωνα με την πηγή μου της είδησης-  στο περιοδικό Προσωπικότητας και Κοινωνικής ψυχολογίας “"Journal of Personality and Social Psychology"

       Κατ’ αυτήν, λοιπόν, την έρευνα του επιτελείου των ψυχολόγων του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ υπό την διεύθυνση του καθηγητή Άντριου Έλιοτ, βρέθηκε η πρώτη επιστημονική απόδειξη για την αδιάλειπτη από των αρχαιοτάτων χρόνων ως τις μέρες μας σύνδεση του κόκκινου χρώματος με τον Έρωτα και ειδικότερα αναφέρεται ότι:

{Η αισθησιακή προτίμηση των ανδρών στο κόκκινο, πέρα από τις όποιες κοινωνικές αιτίες, έχει και βαθιές βιολογικές ρίζες, καθώς μια ανάλογη προτίμηση έχει ήδη αποδειχτεί στους αρσενικούς πίθηκους όταν βλέπουν κόκκινο στα θηλυκά. Με άλλα, λόγια, όπως αναφέρουν οι ερευνητές, "τα ευρήματά μας επιβεβαιώνουν αυτό που πολλές γυναίκες εδώ και καιρό υποπτεύονταν και ισχυρίζονταν - ότι οι άνδρες έχουν αντιδράσεις ανάλογες με των ζώων στο σεξουαλικό τομέα".

Οι άνδρες εθελοντές , μεταξύ των πέντε πειραμάτων τα οποία διενήργησαν οι ψυχολόγοι και στα οποία έλαβαν μέρος, έπρεπε να επιλέξουν ανάμεσα σε φωτογραφίες γυναικών που φορούσαν διάφορα χρώματα και να απαντήσουν σε ερωτήσεις του τύπου:

"αν έβγαινες σε ραντεβού για πρώτη φορά με αυτή τη γυναίκα, πόσα χρήματα θα ήσουν διατεθειμένος να χαλάσεις;".

Με σημαντική διαφορά, οι γυναίκες με τα κόκκινα αξιολογήθηκαν ως πιο ελκυστικές και σεξουαλικά επιθυμητές (και ικανές να ανοίξουν περισσότερο το πορτοφόλι ενός άνδρα!).

Η διαπίστωση αυτή, σύμφωνα με τους ερευνητές, έχει επιπτώσεις όχι μόνο στις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά επίσης στη βιομηχανία της μόδας, το σχεδιασμό των προϊόντων και την προώθησή τους μέσω του μάρκετινγκ.
Προσοχή:

Η επίδραση του κόκκινου αφορά μόνο τους άνδρες και δεν ισχύει αντίστροφα, δηλαδή οι άνδρες με τα κόκκινα δεν έχουν αυξημένες πιθανότητες να προσελκύσουν μια γυναίκα (μάλλον το αντίθετο...).

Επίσης , κατά την έρευνα, το κόκκινο δεν αυξάνει την ελκυστικότητα των γυναικών στα μάτια άλλων γυναικών, αλλά ούτε βελτιώνει την γνώμη των ανδρών για άλλα χαρακτηριστικά των γυναικών, όπως η εξυπνάδα ή η ευγένεια.}

Θέλετε κι άλλα;

         1) Με βάση μια αρχική έρευνα που δημοσιεύτηκε κατά το 2005 στο περιοδικό “Nature”  αναφέρεται ότι οι αθλητές που ήσαστε ντυμένοι στα κόκκινα σε αθλητικούς αγώνες.όπως το τάι κβο ντο και η το αγώνισμα της πάλης στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004, τα πήγαν σαφώς καλύτερα από τους αντιπάλους τους που φορούσανε μπλε .

Η ερμηνεία της έρευνας εκείνης ήτανε είναι ότι επειδή το κόκκινο είναι χρώμα που σχετίζεται με την κυριαρχία και την επιθετικότητα, δίνει υποσυνείδητα ώθηση σε όποιον το φορά ή, αντίθετα, εκφοβίζει τον αντίπαλο.

         2) Αργότερα, όμως,  ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μίντσερ στην Γερμανία ,  κατέδειξαν, με έρευνά τους που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό "Psychological Science" ότι η έρευνα εκείνη η αρχική δεν είχε λάβει υπ’ όψιν της τον κρίσιμο παράγοντα της διαιτησίας. Η ερευνά τους απέδειξε ότι σε αθλήματα όπου τα πράγματα εξελίσσονται πολύ γρήγορα για το διαιτητή, ο οποίος αδυνατεί να κρίνει σωστά, τείνει να έχει μια υποσυνείδητη προκατάληψη υπέρ των αθλητών με τα κόκκινα.

          Τι είδους πείραμα έκαναν; Για διαβάστε:

“Σε ένα έξυπνο πείραμα, 42 έμπειροι διαιτητές τάι κβο ντο παρακολούθησαν βιντεοκλίπ αγώνων του αθλήματός τους, όπου σε πρώτη φάση οι δύο αντίπαλοι φορούσαν τα πραγματικά χρώματά τους (κόκκινο ή μπλε), αλλά σε δεύτερη φάση, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, οι επιστήμονες έδειξαν στους διαιτητές τα ίδια βιντεοκλίπ, έχοντας όμως πριν αντιστρέψει με ψηφιακό τρόπο το χρώμα των αθλητών (οι κόκκινοι είχαν γίνει μπλε και το αντίστροφο), χωρίς οι διαιτητές να γνωρίζουν το τρικ.
Τελικά, οι αθλητές με τα κόκκινα πήραν συνολικά και στις δύο φάσεις του πειράματος 13% περισσότερους βαθμούς υπέρ τους. Οι αθλητές που ξεκίνησαν με μπλε πήραν περισσότερους βαθμούς, όταν αργότερα εμφανίστηκαν με κόκκινα, ενώ οι αθλητές που ξεκίνησαν με κόκκινα, πήραν λιγότερους πόντους όταν στη συνέχεια έπαιξαν με μπλ娔.

Η παραπάνω πληροφορία μου  αντιγράφεται ως έχει   στην πηγή :http://www.forthnet.gr/templates/newsPosting.aspx?p=245638

         Λέτε, μετά ταύτα, να καταργηθεί η χρήση του κόκκινου χρώματος στους επόμενους Ολυμπιακούς ή και άλλους αγώνες- επί τη βάσει της αρχής της ισότητας των Όπλων;

Technorati tags: Κόκκινο χρώμα, το κόκκινο χρώμα και ο έρωτας, το κόκκινο και οι άνδες, το κόκκινον χρώμα και οι διαιτητές αγώνων

 

Κόκκινο του Αίματος, 

κόκκινο της Πορφύρας,

κόκκινο του ρουμπινιού,

κόκκινο του ρόδου,      

κόκκινο της φωτιάς

κόκκινο της σκουριάς,

Αχ! Αυτό το κόκκινο το πολυτραγουδισμένο..

Για πολλούς είναι το χρώμα του πάθους! Του έρωτα το χρώμα,

Για άλλους , όμως, του κινδύνου!! Του απαγορευμένου το χρώμα,

Και για μερικούς άλλους, αυτό είναι το χρώμα  της ζωτικής ορμής, της αυτοπεποίθησης..

Κόκκινο, λέν’ το χρώμα της ζωής!

Κόκκινο, λέν’ το χρώμα της κυριαρχίας,

Κόκκινο, λεν’ το χρώμα της χαράς!

Κόκκινο, κόκκινο, κόκκινο …

Τι σημαίνει για σας το κόκκινο το χρώμα;

Σας αρέσει;

Το αγαπάτε, το μισείτε, σας είναι αδιάφορο;

Σαν ακούτε “κόκκινο” ποιά άραγε εικόνα σας έρχεται στον νού;

Για ακούστε κι ένα ριζίτικο δημοτικό τραγούδι μας από την Κρήτη 

για το πως βάφεται ο κόσμος κόκκινος:

         ‘Ετσι στα ξαφνικά, μετά από τόσο καιρό καλοκαιρίας, ο καιρός σήμερα τ’ απομεσήμερο άλλαξε. Ο ουρανός βάρυνε από σύγνεφα μολυβένια, ο αέρας δυνατός από μέρες, άλλαξε την χροιά του. Από στεγνός και ξηρός που ήτανε, του λίβα την ανασεμιά που είχε, έβαλε ψύχρα μέσα του και υγρασία. Και σπρώχνει τα νέφη του πάνω από την πόλη

        Η πόλη δεν πρόλαβε να προσαρμοσθεί στις άλλαγές. Οι τοίχοι των σπιτιών με το που δέχτηκαν το ψυχρό του αέρα απ’ έξω, ξέβρασαν την κρατημένη ζέστη τους μες στο σπίτι.

        Τα περιστέρια μαζωχτήκανε στην βεράντα πάλι. Το καναρίνι σώπασε. Στα δέντρα τα πουλιά κρυφτήκανε..Η μπουκαμβίλια παραδέρνεται με το γιασεμί κόντρα στον αέρα..γιόμισε το μπαλκόνι ασπρα και φούξια ανθάκια..Αρωμα βασιλικού ξεχύθηκε ένα γύρω..

       Ολα είναι σε αναμονή..Κι εγώ μαζί. Οι πρώτες σταγόνες δεν αργήσανε νάρθούνε..Μεγάλες και στρόγγυλες παρακαθήσανε με θορυβο στα πλατύφυλλα.Προς μεγάλη τους τέρψη!

        Τι προσμονή είναι αυτή που νοιώθω! Θα βγώ να χορέψω τον χορό της βροχής ν’αρχίσει να πέφτει..Ετσι θαρρώ! Ανοιξα τ’αυτιά μου..Κάπου άκουσα αστραπόβροντα..

        Σαν μακρυά νάναι , όμως. Μην και δε ‘ρθεί;

        Σα λύτρωση την περιμένω! Γύρισα και τόπα στην μάνα μου..

       - Αχ! της είπα..Μακάρι ν’ αρχίσει να βρέχει, να κρυώσει ο καιρός. Θα ξεπλυθεί ο τόπος απ΄την μαύρη σκόνη, θαρθεί καινούργια ανάσα, θα σταματήσει, ίσως, το κακό..Παράβρασε τούτος ο τόπος!

       Εκείνη με κοίταξε παραξενεμένη. Κι εγώ την περιμένω, μου είπε. Μακάρι ναρθεί..Μην την πάρουνε τα σύγνεφα και φύγει από δώ μοναχά..Ναρθεί για νάχουνε λάδι οι ελιές! Θάναι κακό αν δεν βρέξει. Φοβάμαι, θα στεγνώσει η γή..Δεν φτάνει το νερό..

        -Εσύ, με ρώτησε μετά, για ποιό κακό μιλάς;

        - Για τα φονικά, μιλάω, της είπα..

         Μπας και σταματήσουνε, μπας και φύγει το κακό. Αυτός  ο λίβας βγάζει πολλά στην επιφάνεια, κρατημένα πούσαντε μες στους βούρκους για καιρό. Τεντώνει τα νεύρα, βγαίνουν οι αρρώστειες της ψυχής στην φόρα. Οι ανθρώποι γίνονται καταστροφικοί, ξερνάνε το μένος τους, την οργή, τον θυμό τους και τον ξεσπάν’ ολούθε, σ΄οτι βρεθεί ομπρός στους..Μεγάλο κακό.

        Δεν άκουσες για την μάνα που’πνιξε τα παιδιά της τα δυό, για την άλληνε που το σκότωσε το νιογέννητο, για τον άλλονε τον πενηντάρη που σκότωσε την γυναίκα του; Και χώρια τ’αλλα, τα ακατονόμαστα, τα πιό φρικτά;

       Τόχει ο Αύγουστος, φαίνεται, μάνα..Είναι καυτός ο μήνας..Ανάγκη να ξεσπάσουνε, να εξατμισθούνε τα πάθη τ’ άρρωστα..Ναρθεί η βροχή και η ψύχρα του καιρού, μάνα, μπας και μαζωχτεί το κακό. Να περάσει ο Αύγουστος, να φύγει.

       Επειτα, σώπασα. Ξέμεινα να κοιτάω τον ουρανό, να παρακαλώ αυτόνε και τον άνεμο να μην διώξουνε τα σύγνεφα της βροχής, παρα να τα στείλουνε εκεί που πρέπει, και Εκείνη την Παναγιά, να ξαναφέρει την σύνεση και το συγγνωστό στο νου, στον λογισμό και στις καρδιές..

-Αχ Παναγιά μου, μέρες που’ναι, βάλε το χέρι σου, να μην γίνει άλλο κακό. Οχι, άλλος σπαραγμός και θρήνος! Οχι άλλες εικόνες φρίκης και παιδιά να πληρώνουνε τις αμαρτίες των αλλουνών.

Αστα να ζήσουνε, Παναγιά μου!

Και, σου υπόσχομαι στην Χάρη Σου,

μια λαμπάδα από μένα..κι ο,τι θέλεις

Ακουσέ με Μεγαλόχαρη!

Δεν σου ζητώ πολλά, δεν σου ζητώ να φέρεις αγάπη στις ψυχές, πολύ θάτανε αυτό!.

Να, να βάλεις μόνον το χέρι σου, να κάνεις πέρα το Κακό!

Ν’ αφήσεις την ζωή στα παιδιά, έστω.. Είναι πολύ αυτό;

Σε σένα Δέσποινα π’αγάπησες πολύ και σου το σκοτώσανε το παιδί σου, το λέω

Ακουσέ με!!

Κι είπα σήμερα να πω μια καλημέρα στην φίλη μου, την Μαρία

Μια ξεχωριστή καλημέρα! Μ’όλη την αγάπη μου

Μ’όλη μου την καρδιά να σου την φωνάξω

Καλημέρα Μαρία μου!

Κι αν δεν μπορείς εκεί στο κρεββάτι του πόνου που είσαι τώρα, να δείς έξω, να κινήσεις τα δακτυλά σου να πατήσεις έστω ένα κουμπί, ν’ανοίξεις ένα παραθύρι στην μέρα,

ασε με να στο ανοίξω από δω για σένα!

Υπομονή, καρδιά μου!

Κουράγιο, λίγο ακόμη

Κι όλα πάνε καλά και θα πάνε ακόμη καλύτερα! Τα πιό δύσκολα περάσανε ! Και δεν θα αργήσει η μέρα που θα σηκωθείς γερή και δυνατή, να τρέξεις ελεύθερα να δείς την μέρα και τον κόσμο από λίγο ψηλότερα

Θέλω να σου πω πως σε χαίρομαι. Χαίρομαι την δυναμή σου, την πίστη σου. Σε χαίρομαι για την δύναμη αγάπης πουχεις μέσα σου.

Κράτα απ’αυτήν την αγάπη πούδινες απλόχερα στους άλλους, για σένα τώρα.

Κι από δω, εμείς , οι φίλοι σου,  σου δινουμε από την δικιά μας!

Περαστικά, ματάκια μου!

Είναι ωραία η μέρα, σήμερα!

Και να ταξιδεψει εκεί σε σένα!

Καλοτάξιδη!!!

Καλημέρα Μαρία μου!!!

Ηταν πρωϊ.

Εργάσιμη η ημέρα. Ζεστή.

Κόσμος πολύς και οχλοβοή στο κέντρο της πόλης

Μπήκα στην παλιά πολυκατοικία και κάλεσα το ασανσέρ με σκοπό να ανέβω στον δεύτερο όροφο. Μαζί μου και μετά από μένα μπήκε ένας νεαρός. Το ασανσέρ πολύ μικρό. Χώραγε, δεν χώραγε τρείς ανθρώπους

Ημουν προς το βάθος του με το πρόσωπο κατά την είσοδό του, ο νεαρός στα πλάγια και μπροστά μου στο όριο με την πόρτα όταν και ενόσω αυτή έκλεινε, ένας άντρας απέξω την κράτησε μισανοίγοντάς την βιαστικά.

- Να μπώ κι εγώ; ρώτησε απευθυνόμενος στον νεαρό ακριβώς απέναντί του

Εκείνος έκαμψε το κορμό του ακουμπώντας την πλάτη του στα πλάγια του θαλάμου, έκανε να μιλήσει, σώπασε, σαν να προσπάθησε να κάνει  ενα νεύμα με το κεφάλι του, τ’ άφησε και  τελικά το έσκυψε. Εμεινε έτσι.Τα πόδια του δεν είχανε ακόμη κινηθεί.

Στράφηκα ευθύς και είπα στον άντρα που κρατούσε την πόρτα μισάνοιχτη και τον κοίταζε περιμένοντας

- Καλύτερα οχι. Δεν χωράμε και με σας. Του χαμογέλασα. Λίγη υπομονή!Περιμένετε και ανεβείτε μετά. Καλημέρα σας!

Ο άντρας ανταπέδωσε το χαμόγελο συγκατανεύοντας, αντικαλημέρισε, έκλεισε την πόρτα και το ασανσέρ άρχισε να ανεβαίνει.

Ο νεαρός δίπλα μου, παρέμενε με σκυμμένο το κεφάλι, στην ίδια θέση ακίνητος.

Θάτανε μεταξύ του πρώτου και του δευτέρου λιγα δευτερόλεπτα πριν σταματήσει στον δεύτερο κι ενώ ήδη είχα αρχίσει να κινούμαι προς την έξοδο, σαν το άκουσα.

- Ευχαριστώ

Ενας ψίθυρος από κείνον, ήτανε

Ξαφνιάστηκα. Γύρισα και τον κοίταξα ενώ άπλωνα το χέρι μου κι έσπρωχνα την πόρτα ν’ανοίξει στον δεύτερο.

Δεν με κοίταζε, παρέμενε με σκυμμένο το κεφάλι στην ίδια στάση. Το κορμί μαζεμένο. Θάτανε στα δεκαοχτώ του, καστανά σπαστά μαλλιά, ψηλός, λεπτός

Τον ρώτησα χαμηλόφωνα

-Είναι που δεν μπορούσατε να πείτε οχι, έτσι;

Ανασήκωσε το κεφάλι του και με κοίταξε.

Τα μάτια του με έψαχναν. Τόσο δύσκολο σου ήτανε κείνο το οχι, σκεφτόμουνα

-Ναι, μου απάντησε

Πόσα πολλά σ’εκείνη την έκφρασή του..Πόσα πολλά..

Τον αγκάλιασα με τα μάτια, του χαμογέλασα και του είπα

-Καλά.. Ελα μου, καλημέρα τώρα!

Μου χαμογελασε κι εκείνος.
-Καλημέρα, μου ανταπάντησε.

Κι η πόρτα του ασανσέρ έκλεισε πίσω μου.

‘Εχει περάσει καιρός από τότε, από κείνο το πρωινό. Κι έρχονται στιγμές, να, σαν και τώρα, τις ώρες της ησυχίας, που  τις ξαναφέρνω στον νού μου κείνες τις λίγες στιγμές που μοιράστηκα με κείνο το αγόρι.

Ξαναφέρνω στην μνήμη μου τα μάτια του, σαν μουλεγε το ναι

Παραδοχή..ανακούφιση; Χαρά, γιατί το μοιραζότανε το μυστικό του; Που το είχα αντιληφθεί;Πόσα πολλά ήσαν σε εκείνα τα μάτια του εκείνη την στιγμή!

Μετά, τα ερωτήματα, να πλανιώνται

Σαν τι να είναι εκείνο που έκανε ένα νεαρό άντρα να μην μπορεί να πεί ένα απλό οχι; Σε κάτι τόσο απλό σαν εκείνο το συμβάν εκείνου του πρωϊνού;  Και σ’ έναν άγνωστό του, κιόλας;

Και καλά, αυτό ήτανε απλό, μικρό..Σε κάτι, όμως, πιό σύνθετο, πιό δύσκολο, με πιό βαρειές συνέπειες από ένα στρίμωγμα στο θάλαμο ενός ασανσέρ για λίγα λεπτά της ώρας;

Τι;

Σαν ποιοί μπορεί νάναι οι λόγοι που κάνουν έναν άνθρωπο να μην μπορεί να αρνηθεί κάτι που δεν θέλει; Που να μην μπορεί να πεί ΟΧΙ;

Τι μπορεί ναναι κείνο, ποια νάναι εκείνα τα αίτια που αναγκάζουν έναν ανθρωπο να υφίσταται κάτι παρά την θέλησή του κι ενώ εχει το δικαίωμα επιλογής στο να μην το υποστεί; Γιατί να μην μπορεί να πεί ΟΧΙ;

1.   Πέρα μακρυά στο απέραντο διάστημα, 17.000.000 ετη φωτός απόσταση από την γή μας, εκεί, στον Βόρειο αστερισμό της Κόμης της Βερενίκης (Coma Berenices) υπάρχει

“Το μάτι του διαβόλου”!

2.     Κι εδώ κάτω, στην γή μας, λένε, δίπλα μας μπορεί, υπάρχει το “κακό” το μάτι, το διαβολικό το μάτι. Το βλέμμα, το πίσω από μια σκέψη  κακόβουλη και ψυχικά ενεργή, που “ ματιάζει”

       Μιλάω για ‘κείνο το βλέμμα που μπορεί, λένε,  να επηρρεάσει αρνητικά, που μπορεί να εκπέμψει τόση ενέργεια αρνητική σε ένα άλλον άνθρωπο, ή σε κάτι άλλο ζωντανό, ώστε να το καταστήσει αδύναμο, ασθενές ή και να προκαλέσει καταστροφή μα και θάνατο ακόμη!

        Εχουνε και το λένε για το Μάτιασμα, από τους αρχαίους χρόνους, διάφοροι και πολλοί λαοί, ακόμη και οι ορθολογιστές αρχαίοι ημών πρόγονοι, το λάμβανανε υπόψιν τους και έχουνε αναφερθεί σε αυτό:

        Ο Δημόκριτος, ο Αριστοτέλης, ο Πλούταρχος, Ο Απολλωνίδης, ο Φίλαρχος, ο Ηλιόδωρος, ο Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς, ο Πλίνιος, ο Βιργίλιος, ο Κικέρων, απ’ ο,τι πρόχειρα διάβασα, παραδέχονταν την υπαρξη του κακού ματιού, αυτής της ενέργειας, της βασκανίας, στην ύπαρξη περί του «οφθαλμίζειν», και «εποφθαλμίζειν»

        Αργότερα, η Χριστιανική Εκκλησία μας αποδέχθηκε την υπαρξή της βασκανίας και, μάλιστα, ο Μέγας Βασίλειος έφτειαξε ολόκληρη προσευχή προστασίας απ’αυτό..

       Σήμερα, στον τόπο μας, υπάρχουνε πολλοί και διαφορετικοί τρόποι για το “ξεμάτιασμα” και πολλοί άνθρωποι το παραδέχονται, άλλοι δεν έχουν πάρει θέση σε αυτό, άλλοι το αρνούνται ως ανυπόστατο..

        Ημουνα από κείνους που δεν είχαν πάρει θέση..κι ούτε ακόμη, μπορώ να πω. Μα χθες βράδυ, σαν έφτασα να νοιώθω πως πεθαίνω, τόσο άσχημα που ένοιωθα χωρίς εμφανή λόγο και χωρίς να μπορώ να αναγνωρίσω το γιατί και το πως, αλλ’ουτε και με ακρίβεια να το προσδιορίσω, επιστρατεύθηκαν όλες οι  προσευχές και οι μέθοδοι για το “ξεμάτισμα” από τους οικείους μου, ο λιβανισμός όλου του σπιτιού και…ω του θαύματος..εγώ συνήλθα! Και την αλήθεια μου, μαρτυρώ!

        Εσείς, τι γνώμη, τι άποψη έχετε σ’ αυτό;

       Και, προσέχτε την κουβέντα σας, γιατί, όπως συμβούλεψε κάποτε και ο Σωκράτης:

« μη μέγα λέγε, μη τις βασκανία περιτρέψη τον λόγον τον μέλλοντα»

(Πλατ. «Φαίδων» 95Β).

Σημειώσεις:

1) Για τον γαλαξία “ Evil Eye”: Go to source web page: NASA - Evil Eye Galaxy

2) Για τον αστερισμό “ Κόμη της Βερενίκης (Λατ. Coma Berenices): Go to source web page: Κόμη Βερενίκης – Βικιλεξικό

3) Για την Βασκανία: Go to source web page: Βασκανία – Βικιπαίδεια ,

Go to source web page: ESOTERICA.gr - Η ΒΑΣΚΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ - -= Ανεξήγητα - Μυστήρια =-

Καλημέρα σ’ όλους !

Εχουμε πανσέληνο απόψε!

Μαρέα!!

Και την παλίρροια στα ύψη της(high tide)!

Είναι η νύχτα της ανέλεγκτης δύναμης!

Η νύχτα της μεγάλης Πλημμύρας!!

Είναι, όμως, κι η νύχτα του σεληνιασμού κι η νύχτα του λυκάνθρωπου, καθώς λεν’

 Και…"Του ναυτικού το δυσκολότερο ταξίδι” καθώς λέει ο ποιητής (Ν. Καββαδίας)

Και... η νύχτα του σκότους και του κακού, λέν'

Ναι...Απόψε είναι η νύχτα αυτή!

Σημειώσεις:

α) “Πανσέληνος ονομάζεται η σεληνιακή φάση κατά την οποία ο δορυφόρος της Γης η Σελήνη φαίνεται «πασιφαής», δηλαδή όλο το ημισφαίριό της, το στραμμένο προς τη Γη φαίνεται ως ένας πλήρης φωτεινός κυκλικός δίσκος.

Στη φάση της Πανσελήνου η Σελήνη διέρχεται κατά το μεσονύκτιο από τον μεσημβρινό του τόπου που παρατηρείται, δηλαδή 12 ώρες ακριβώς μετά τη διάβαση του Ήλιου από τον ίδιο μεσημβρινό. Συνεπως την ώρα που ανατέλλει η Πανσέληνος δύει ο Ήλιος. Αυτό αποδεικνύει πως η Σελήνη στη φάση αυτή βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά της Γης από ό,τι ο Ηλιος, και όταν τα τρία αυτά σώματα βρίσκονται πάνω στην ίδια ευθεία γραμμή, ή μάλλον όσο πλησιέστερα στη γραμμή αυτή είναι δυνατό. Στην αστρονομική «γλώσσα» λέμε ότι ο Ήλιος και η Σελήνη βρίσκονται σε συζυγία και πιο συγκεκριμένα σε αντίθεση” Go to source web page: Πανσέληνος - Βικιπαίδεια

β) Παλίρροια (αγγλ. tide), και στη κοινή (φραγκολεβαντίνικη) ναυτική γλώσσα μαρέα, ονομάζεται το φυσικό φαινόμενο της περιοδικής ανόδου και καθόδου της στάθμης του νερού μίας μεγάλης λίμνης και κυρίως των θαλασσών. Η άνοδος της στάθμης ονομάζεται πλημμυρίδα (flood tide), ενώ η κάθοδος ονομάζεται άμπωτη (ebb ή low tide). Από κοινού, πλημμυρίδα και άμπωτη αποτελούν το φαινόμενο της παλίρροιας

Go to source web page: Παλίρροια - Βικιπαίδεια

γ) Η παλίρροια δημιουργείται από την επίδραση της έλξης της σελήνης κατά κύριο λόγο, της έλξης του ηλίου, της περιστροφής της γης, της κλίσης της σελήνης και φυσικά των μετεωρολογικών συνθηκών. Λόγω των τοπικών συνθηκών, η ένταση της παλίρροιας διαφέρει από μέρος σε μέρος. Η μέγιστη τιμή της ανύψωσης της στάθμης λέγεται πλημμυρίδα (high tide) και η ελάχιστη άμπωτης ή ρηχία (low tide).

Και αυτό διότι κατά τις συζυγίες, δηλαδή κατά τη σύνοδο (νέα σελήνη) και κατά την αντίθεση (πανσέληνος) παρατηρείται η υψηλότερη στάθμη, ενώ κατά τους τετραγωνισμούς (Π.Τ. και Τ.Τ.) σημειώνεται η χαμηλότερη.

γ) Κατά την "πανσέληνο" και την "νέα σελήνη" το μέσο ηλιακό κύμα βρίσκεται σε φάση με το μέσο σεληνιακό κύμα προκαλώντας τις μεγάλες παλίρροιες ή παλίρροιες συζυγιών.

Παίρνω απόσταση απ' το χθες
να 'ρθούνε κι άλλες εποχές.
Να 'ρθουνε λύπες και χαρές
καινούριες να σου τις χαρίσω.

Παίρνω απόσταση απ' το χθες
για να μπορέσω να με θες
να βρω τραγούδια, μουσικές
καινούριες να σου τραγουδήσω.

Έλα μη μου καίγεσαι,
θα σου χαρίσω ό,τι θες
έλα μη μου καίγεσαι,
όλα μου τ' αύριο και τα χθες
στο τώρα θα τα κλείσω

Όσα η αγάπη ονειρεύεται
τα αφήνει όνειρα η ζωή
μα όποιος στ' αλήθεια ερωτεύεται
κάνει τον πόνο προσευχή,
βαρκούλα κάνει το φιλί
και ξενιτεύεται.

Στίχοι και μουσική και ερμηνεία : Aλκίνοος Ιωαννίδης