Ναι! Αυτή είναι η νέα μοδάτη λέξη. Σηματοδοτεί το “πάμε” της νέας Κυβέρνησης!

Είναι βέβαιο πιά! Την άκουσα να την επικαλούνται τόσοι και τόσοι από την επομένη κιόλας μέρα των εκλογών. Οι εργάτες οι απολυμένοι στα ναυπηγεία, οι γνωστοί δημοσιογράφοι των καναλιών, οι απολυμένοι και οι επιθυμούντες την επαναπρόσληψη στην πάλαι ποτε Ολυμπιακή…Κι έπονται και άλλοι…Θα το δείτε!

Ολοι και παντού μυρικάζουν την νέα ΄λέξη ‘ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ”

Α, να μην ξεχάσω!. Μιλάνε και για “επαναδιαπραγμάτευση” !! Ναι! Σε ημιτελείς, σε ήδη τελειωμένες συμφωνίες, υπογεγραμμένες. Τι σημασία έχει;

Επαναδιαπραγμάτευση : Φωνασκούν !

Να σεβαστούμε τις υπογραφές; Τι, δεν γίνεται;

Τι λέτε τώρα;;;;Βοά ο κόσμος!

Ο πρωθυπουργός είναι, άλλως τε, εκείνος που το είπε: Διαπραγμάτευση και Επαναδιαπραγμάτευση! Εδώ και τώρα! Πάμε!

Ακούσατε πουθενά να λέει για υπογραφές και τέτοια άλλα; Ακούσατε να λέει πουθενά οτι μερικά πράγματα δεν μπορεί να τεθούν υπό επανα-διαπραγμάτευση ή οτι υπάρχουνε κι άλλα “πράγματα” που  δεν είναι διαπραγματεύσιμα ;;; Λένε οι ακούσαντες, προς ενίσχυση της λέξης που σηματοδοτεί τα πράγματα του εδώ και τώρα.

Κι αναρωτιέμαι: Είναι αυτονόητο για όλους τα ποιά είναι αδιαπραγμάτευτα;

ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

Η λέξη της νέας εποχής, λοιπόν! Νάτην πετιέται από ξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει…!

Την καθιέρωσε, βέβαια, ο νύν πρωθυπουργός. Μετά το.. “Πάμε”

Οφείλω να του το αναγνωρίσω αυτό!

“ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΜΑΙ”, τόνιζε ο κ. Γεώργιος Παπανδρέου, προεκλογικά. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μάθατε να διαπραγματεύεστε σείς..Θα διαπραγματευθώ, θα επαναδιαπραγματευθώ..

Το, δε,  “σεις” που είπε ο πρωθυπουργός ο νύν, νομίζω, απευθυνότανε στους έως τότε πάλαι ποτε κυβερνήσαντες και έως τότε κυβερνώντες και οχι, βέβαια,  στους ‘Ελληνες όλους. ‘Η, λέτε, ναναι  αλλιώς;

Γεώργιος Παπανδρέου: Ο διαπραγματευτής Πρωθυπουργός!

Πάμε, λοιπόν, για διαπραγμάτευση, πάμε για επαναδιαπραγμάτευση!!

Την πήρε, λοιπόν, και ο κάθε “πικραμένος”, ή και μή,  την λέξη και την έκανε σύνθημα στον λόγο του. Ετσι, άλλωστε, θα είναι και in! Αμ, πως αλλιώς;

Σαν μερικές άλλες λέξεις, που κάνανε σήμα τους κάποιοι άλλοι, κάποτε. Θυμάστε; Κι αν δεν τις θυμάστε οι νεώτεροι, ρωτήστε τους παλιότερους. Θυμούνται καλύτερα..

Και η ζωή  πάντα κύλαγε και συνεχίζεται στην ροή της. Ως ρόδα που γυρίζει..

Οι λέξεις  είναι κείνες που “αλλάζονται”! Που “μεταμορφώνονται” σε έννοια και σε σημασία..

Οχι βέβαια, οτι αλλάζουν οι ίδιες αυτές καθεαυτές οι λέξεις! Οι ίδιες οι λέξεις είναι αθώες!  Είναι σταθερές, δεν αλλάζουν!. Εχουν την ίδια ρίζα που είχαν σαν πρωτοδημιουργήθηκαν, την ίδια σημαίνουσα κατάληξη και την αξιολογική τους σημασία... Οι άνθρωποι είναι εκείνοι που χρησιμοποιώντας τες, μπορεί να τις αλλάξουνε στην έννοια και σημασία, να τις “μεταμορφώσουνε” σύμφωνα με τις ανάγκες των καιρών, μα και να τις “παραμορφώσουνε” με τον εκάστοτε σκοπό των ίδιων. Και έτσι, οι λέξεις αλλοιώνονται, αποκτάνε άλλο νόημα, άλλη αξία! Της νέας εποχής...Και οι άνθρωποι που τους μιλάνε με αυτές τις αλλοιωμένες λέξεις,  ενώ τις ακούνε και τις αντιλαμβάνονται με την σημασία την αρχική που αυτές είχανε και γνωρίζανε ως τότε, παθαίνουνε σύγχιση!

Οι λέξεις είναι, όντως, το πολύτιμότερο εργαλείο επικοινωνίας, ο καθοριστικός δείκτης πολιτισμού, καμμιά φορά όμως, γίνονται και μέσον παιγνιδιού και υπάρχουν και περιπτώσεις, πολλές μάλιστα, που γίνονται μαριονέττες που τις κινάν’ σαν πως  τις θέλουνε στον ρόλο τους, οι παίκτες στο παιγνίδι τους.

Μαγικός ο κόσμος των λέξεων! Οπως και νάχει!

Κι έτσι, μ’ όλα αυτά στον νού, είπα να δω τι σημαίνει η λέξη της μόδας των ημερών, της νέας εποχής..

Η λέξη “διαπραγματεύομαι” είναι μια όμορφη, ευηχη λέξη και έχει δυναμικό και ουσιαστικό περιεχόμενο..Κι ενώ είναι ρήμα παθητικής φωνής, εν τούτοις εμπεριέχει μια ουσία ενέργειας..οχι όμως καθαρής, οχι  αυτόνομης.

Ισως, λέω, γιατί η λέξη αυτή δεν έχει ανεξαρτησία στο περιεχόμενό της. Στερείται ελευθερίας αυτοτελούς δράσης..   Το περιεχόμενο και η αξία της εξαρτάται από την πορεία προς την σύμπλευση δύο τουλάχιστον αντιμαχομένων πλευρών..Και το αποτέλεσμά της, εκείνο στο οποίο κατατείνει ο διαπραγματευτής και είναι ο λόγος ύπαρξης  αυτού και της διαπραγμάτευσης που συνεργεί με τις άλλες πλευρές,  είναι ο συμβιβασμός!

Διαπραγματεύομαι= Αρχαιοελληνικό ρήμα ( σύνθετη λέξη= από την πρόθεση διά+ πραγματεύομαι= εξετάζω ένα πράγμα κατά βάθος και πλάτος( < πράγμα) //αναπτύσσω ένα θέμα προφορικά η γραπτά// βρίσκομαι σε συνενοήσεις με  ενδιαφερομένους για ορισμένο ζήτημα με σκοπό την επίτευξη κάποιας συμφωνίας.//παζαρεύω

{Πηγή: το λεξικό Ελληνικής γλώσσας Φυτράκη}

Διαπραγματεύσιμος-η-ον = Αυτός που αξίζει ή επιτρέπεται να γίνει αντικείμενο διαπραγματεύσεων, που επιδέχεται διαπραγματεύσεις  (ανταλλαγή απόψεων πάνω σε κάποιο ζήτημα έως ότου επέλθει μια αποδεκτή σε όλους συμφωνία) : Τα εθνικά μας όρια δεν είναι διαπραγματεύσιμα

{πηγή: Το λεξικό ελληνικής γλώσσας Παγουλάτου}

 

Και να, που στο “κλείσιμο” ξέμεινα να αναρωτιέμαι:

Αλήθεια, εμείς οι Ελληνες είμαστε τώρα ή  φημιστήκαμε ποτε στην μακρόχρονη ιστορία μας ως διαπραγματευτές; Με άλλα λόγια, κάναμε καλά παζάρια;

Είναι, μήπως, γνώρισμα εθνικό το παζάρεμα ή ευπρεπέστερα η διπλωματική διαπραγματευτική μας ευελιξία και  ικανότητα;

Χμ! .Πολεμιστές και φιλόσοφους, ποιητές κι επιστήμονες έβγαλε τούτος ο τόπος ιστορικά, κατά κύριο λόγο, μου φαίνεται.. Με πόλεμο, θαρρώ κυρίως, παίρναμε αυτό που θέλαμε και με το πνεύμα μας κυριαρχούσαμε. Και η Ελευθερία αντάμα με την Δημοκρατία ήταν και είναι για μας τα ανώτερα αγαθά, τα διακαώς και επί πολλά έτη ζητουμενα.. Γιαυτό και ο εθνικός μας ύμνος..

Αλλά στις συννενοήσεις και στους ελιγμούς τους διαπραγματευτικούς, δεν δρέπαμε και τις δάφνες, θαρρώ.

Και είναι που μούρθε και στην σκέψη κάτι που ’χε πεί ο Τσώρτσιλ για μας τους Ελληνες, κατά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο:Οι ήρωες πολεμούν ως Ελληνες , κάπως έτσι είχε πεί.

Μόνο που στις μέρες μας, στις μέρες της Ειρήνης, οι πόλεμοι πιά, θαρρώ, γίνονται αλλιώτικα. Οχι όπως παλιά. Γίνονται μες σε κλειστές αίθουσες, αδιάφανα ή ημιδιάφανα μέσα από συνενοήσεις και διαπραγματεύσεις και κάποτε με ιστορικούς ή ανιστόρητους συμβιβασμούς..

Γνωρίσματα των καιρών! Οψόμεθα στις διαπραγματεύσεις για το καλύτερο για τον τόπο, λοιπόν!.

          Τις τελευταίες μέρες βρέθηκα παρακολουθώντας τις συζητήσεις τις προεκλογικές, να έλθω σε μια πρώτη “γνωριμία” με νέα γυναικεία προσωπα, που από το κομματικό μετερίζι του το καθένα, θέτει υποψηφιότητα για μια θέση στην νέα Ελληνική Βουλή, θέτει υποψηφιότητα για τον δικό του νέο λόγο, για μια θέση στην ζωή μας ως πολιτών.

        Νέες γυναίκες! Ενδιαφέρουσες, μαχητικές, κομψές, καμπύλες στον λόγο τους μα και αιχμηρές σαν χρειάζεται. Τις είδα να εκφράζουν ένα λόγο μεστό με επιχειρήματα η καθε μιά τους, να αντιπαλεύουν με εξαίρετη κομψότητα στο λόγο, με εξυπνάδα και με ποιότητα μα και “επί της ουσίας” τους αρσενικούς  κομματικούς επιθετικούς “απέναντί” τους, χωρίς, όμως, να απεμπολούν την ευγένεια! Μα ούτε και την χάρη, αυτή την μοναδική γυναικεία χάρη!

         Και ομολογώ, τις απόλαυσα!

        Λένε, απ’ ο,τι θυμάμαι τις στατιστικές, οτι οι γυναίκες δεν ψηφίζουν- συνήθως –γυναίκες. Λένε, προτιμούν τους άντρες υποψήφιους!

        Χμ! Εσείς τι λέτε; Αληθεύουνε ή οχι;

        Θα ψηφίσετε κάποιον έχοντας ως  ένα από τα κριτήριά σας, το φύλο του;

        Και σείς γυναίκες, αυτή την φορά θα διαψεύσετε τις στατιστικές; Κι αν αυτές αληθεύουνε, δεν νομίζετε οτι  έχει έλθει ο καιρός να μας εμπιστευθούμε περισσότερο επιτέλους;

        Και σείς άντρες φίλοι;

       Πως είναι η ματιά σας στο θέμα; Θα ψηφίσετε γυναίκα υποψήφια; Μεταξύ δύο ισάξιων υποψηφίων, υπάρχει περίπτωση, να προτιμήσετε κάποιον λόγω του φύλου του; Και αν αυτό είναι το κριτήριό σας, τότε ποιό από τα δύο φύλα;

         Γυναίκες στην πολιτική είχαμε από παλιά, έχουμε και τώρα, μα πιστεύω, θα είναι πολύτιμος ο εμπλουτισμός της νέας βουλής με περισσότερες γυναικείες φωνές.

         Εξ άλλου από τα δύο φύλα, στην ζωή και στην καθημερινότητά της, οι γυναίκες είναι εκείνες που έχουν και τα βγάζουν πέρα με περισσότερους ρόλους! Και αυτό είναι γεγονός!

Την είδηση την πρωτοδιάβασα στην καταχώρηση της φίλης μας της Γιάννας της Φασίλη με τίτλο h

Και, ειλικρινά ταράχτηκα. Ετσι, το ερεύνησα και:

Η είδηση:

Σύμφωνα με απόφαση του Ισλαμικού Δικαστηρίου του Ιραν, οι δύο κοπέλλες που απεικονίζονται στην διπλανή φωτογραφία, η 30χρονη

Marzieh Amirizadeh Esmaeilabad

{Μαρζιέχ Εσμεϊλαμπάντ}

και η 27χρονη

Maryam Rustampoor

                                                             {Μεργιέμ (Μαρία) Ρόσταμπουρ}

κρατούνται υπόδικες για το έγκλημα της “αποστασίας” και αργοπεθαίνουν υφιστάμενες βασάνους μες στην ιρανική φυλακή, για το λόγο οτι άλλαξαν την πίστη τους και ασπάστηκαν την Χριστιανική Θρησκεία.

Ιστορικό και συνθήκες φυλακίσεώς τους

        Οι δύο γυναίκες συνελήφθησαν  στις 5 Μαρτίου 2009, από τις Ιρανικές δυνάμεις Ασφαλείας, μετά από έφοδο στο σπίτι όπου συγκατοικούσαν, όπου μετά από ερευνα στα προσωπικά τους αντικείμενα ανακαλύφθηκε το αποδεικτικό του εγκλήματός τους, το Βιβλίο της Αγίας Γραφής.

       Αυτές ωμολόγησαν οτι είναι Χριστιανές. Χαρακτηρίσθηκαν αμφότερες ως “ακτιβιστές” κατά της Κυβέρνησης, εξ αιτίας της εχθρότητας της Ιρανικής Κυβερνήσεως προς τους Χριστιανούς και μεταφέρθησαν κρατούμενες  στην διαβόητη φυλακή Evin, χωρίς να τους απαγγελθεί κατηγορητήριο. Για την απελευθέρωσή τους, τους ζητήθηκε η καταβολή εγγυήσεως 400.000 δολλαρίων ΗΠΑ, ενα εξαιρετικά υπερβολικό ποσό, που δεν μπόρεσαν να καταβάλλουν.

        Ενώ κρατούνται στην φυλακή υψίστης ασφαλείας, υποβλήθησαν και συνεχίζουν να υφίστανται εξουθενωτικές ανακρίσεις, φυλακισμένες σε ξεχωριστά κελλιά με δεμένα τα μάτια τους.Εμφλάνισαν σοβαρά προβλήματα υγείας μα δεν τους επιτράπηκε η παροχή ιατρικής βοηθείας.

       Στις 9.8.2009, οι δύο κρατούμενες γυναίκες μεταφέρθηκαν στο Δικαστήριο της Τεχεράνης για να δικαστούν με την κατηγορία περί αποστασίας (apostasy).

        Κατά την δίκη, ρωτήθηκαν αν είναι χριστιανές και οταν αυτές ωμολόγησαν την πίστη τους στο Χριστό, ο αντιεισαγγελεύς του Δικαστηρίου Mr Haddad ζήτησε απ’ αυτές να αναιρέσουν την πίστη τους στο Χριστό και να υπογράψουν γραπτή δήλωση περί τούτου. Οι δυο γυναίκες αρνήθηκαν! Και το δήλωσαν χαρακτηριστικά :

“We will not deny our faith". "

"Δεν θ' αρνηθούμε την Πίστη μας”

       Ο κ. Haddad διέταξε να επιστραφούν οι γυναίκες στην φυλακή τους, προκειμένου να σκεφθούν και να συμμορφωθούν προς τα υποδείξεις του. Αυτή είναι η συνήθης πρακτική για αυτούς που θέλουν να εξαντλήσουν έως θανάτου, άλλως, για να  μετανοήσουν για το “εγκλημά τους”

      Ηδη, κατά τις παρακάτω πηγές πληροφόρησης, οι δυο γυναίκες είναι φυλακισμένες και συνεχίζουν να “κρατούνται” και να υφίστανται μαστιγώσεις και βασάνους στέρησης νερού, τροφής και μαστιγώσεις επί 6 μήνες, ενώ η υγεία τους είναι ήδη σε αθλία κατάσταση:

1.       Σήμερα και σύμφωνα με την ειδησεογραφία της Τουρκικής ηλεκτρονικής εφημερίδας  mynet haber (1.9.2009), επικαλούμενη την δήλωση της υπερασπίστριας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγγραφέα Sabatina James που αγωνίζεται για την απελευθέρωσή τους:

“Tek kişilik hücrede yaşıyorlar ve gözü kapalı şekilde sorgulanıyorlar. Günde 5 kez ezan saatlerinde kırbaçlanıyorlar. Çok az su ve yemek veriliyor.” diye isyan etti...

İran’da ceza kanunlarına göre İslam’dan çıkmanın cezası şöyle: “5 ezan vaktinde kadın kırbaçlanır, kadın itaat gösterene kadar yaşam kalitesi düşürülür, yiyeceği, giyeceği kısılır”

«Ζουν στην απομόνωση και ανακρίνονται με τα μάτια κλειστά 5 φορές την ημέρα, όταν ο ιμάμης καλεί σε προσευχή, μαστιγώνονται. Τους δίνουν πολύ λίγο νερό και φαγητό.»
Σύμφωνα με τους Ισλαμικούς νόμους του Ιράν, όσοι εγκαταλείπουν το ισλάμ, αν πρόκειται για γυναίκες, 5 φορές την ημέρα-τις ώρες που καλούνται οι «πιστοί» σε προσευχή- μαστιγώνονται και μέχρι να υποκούσουν (εννοεί να επιστρέψουν στο ισλάμ) ευτελίζεται η ποιότητα της ζωής τους και μειώνεται η ποσότητα φαγητού και νερού που τους παρέχεται.”

2.        Σήμερα και σύμφωνα με την πηγή πληροφόρησης Elam, την οργάνωση Ιρανών Χριστιανών, επικαλούμενη και ως πηγή πληροφόρησης το FCNN:

“Both women are suffering from sore throughts, irregular painful stomach aches and often intense head aches. Both have lost much weight during their ordeal, because of their sickness and lack of nutrition. Marzieh's tooth infection is only being treated by painkillers and if the infection speads it could become critical.

Due to overcrowding in the prison and the limited facilities, they have not recieved adequate treatment. There are also many other sick inmates and so there is a constant risk of picking up other viruses”

Go to source web page: Latest Prayer News

3.      Η Διεθνής Αμνηστεία έχει ήδη ενημερωθεί και κάνει ειδική αναφορά στο θέμα των δύο γυναικών και στα περί φθίνουσας πορείας της καταστάσεως της υγείας τους:Go to source web page: Iran: Prisoners of conscience / Medical concern | Amnesty International

4.      Σήμερα, εμείς, ο καθένας μας, μπορούμε να κάνουμε το εξής γιαυτό το κακό που συμβαίνει σε βάρος των δυο γυναικών, σύμφωνα με την προταση δράσεως που βρήκα στην ιστοσελίδα της Release Maryam & Marzieh του οργανισμού agazilos.org:

Να στείλουμε Fax στην εδώ πρεσβεία του Ιραν που ο αριθμός του fax της είναι: +302106747945 με το εξής προτεινόμενο περιεχόμενο:

«Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι από τον Μάρτιο του 2009 κρατούνται σε φυλακή της Τεχεράνης δυο γυναίκες, η 27χρονη Μεριέμ Ρόσταμπουρ και η 30χρονη Μαρζιέχ Εσμελαϊμπάντ, οι οποίες καταδικάστηκαν σε θάνατο επειδή από μουσουλμάνες έγιναν χριστιανές.

Η είδηση αυτή ήδη μεταδίδεται με μεγάλη ταχύτητα στο Ίντερνετ και προκαλεί πολλά αρνητικά σχόλια για τη χώρα σας.

Ενώνουμε τη φωνή μας με αυτή της ακτιβίστριας Sabatina James και πολλών άλλων επώνυμων και ανώνυμων, ακτιβιστών και απλών ανθρώπων, Ελλήνων και αλλοδαπών, ζητώντας να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι Μεριέμ Ρόσταμπουρ και Μαρζιέχ Εσμεϊλαμπάντ να αφεθούν αμέσως ελεύθερες.»

ΠΡΟΣΟΧΗ! Στην παρακάτω φόρμα πρέπει να γράψετε το όνομά σας ΜΕ ΛΑΤΙΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ. Τα ελληνικά θα είναι ακατανόητα για τους παραλήπτες του μηνύματος. Μην ξεχνάτε να βάζετε και όνομα ΚΑΙ επώνυμο στο πεδίο Name-Surname.

Τι λέτε;

 Υεμένη: Το Εγκλημα και η Τιμωρία του

6/7/2009

Η Δημόσια εκτέλεση της θανατικής ποινής

The public execution of the death penalty

in Yemen                                     

                    Συνέβη στην Υεμένη στις 6 Ιουλίου 2009. Προχθές, δηλαδή, Δευτέρα πρωί.

Τόπος εκτέλεσης: Η κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας της Υεμένης, πόλη Sanaa (Σάνα)!

Μέθοδος εκτέλεσης της ποινής: Ο δια πυροβολισμού εις την κεφαλήν

                    Ο καταδικασμένος από το ανώτατο Δικαστήριο της Υεμένης σε θάνατο,

Yehya Hussein  al-Raghwah ( Γιέχα Χουσείν αλ-Ράγκβα) περιφέρεται φρουρούμενος και χειροδεμένος στους δρόμους της πόλης, ενώ το πλήθος του κόσμου τον γιουχάρει και τον καταριέται.

  Πολλά τα παιδιά τα παρόντα στην όλη διαδικασία..

        Στην συνέχεια, παρουσία όλου αυτού του κόσμου- μαρτύρων του γεγονότος- ο καταδικασμένος εξαναγκάζεται χειροδέσμιος σε πρηνηδόν στάση, όπου και εκτελείται από τον αρμόδιο αξιωματικό εκτέλεσης του, εκτελούντος χρέη δημίου.

                 ‘Ηταν η ένατη στην σειρά, μέσα στο τρέχον έτος, δημόσια εκτέλεση θανατικής ποινής σε αυτήν την χώρα της Αραβικής Χερσονήσου.

Το χρονικό ενός αποτρόπαιου και ειδεχθούς εγκλήματος!

                   Ο εκτελεσθείς συνεπεία θανατικής καταδίκης, καταδικασμένος Yehya Hussein  al-Raghwah, κουρέας εν ζωή στο επάγγελμα στην πόλη Sanaa, είχε ωμολογήσει  στις Αστυνομικές αρχές κατά το στάδιο της προανάκρισης, και είχε παραδεχθεί την ενοχή του στον εκ μέρους του βιασμό ενός ενδεκάχρονου μικρού αγοριού, του μικρού Hamdi al-Kabas, στην επακολουθήσασα δολοφονία του και στον κατατεμαχισμό του σώματος του παιδιού σε πολλά πολλά κομμάτια.

                  Το θύμα του, το μικρό ενδεκάχρονο αγόρι, ο Hamdi al-Kabas, είχε την ατυχία να επισκεφθεί τον βιαστή και φονιά του στο κουρείο του , για να κόψει τα μαλλιά του εν’ όψει της Eid, μιας μουσουμανικής γιορτής..

Εχετε να πείτε κάτι;

Ποιά είναι γνώμη σας;

Να σημειωθεί εδώ: Οτι η Υεμένη είναι μεταξύ των πενήντα εννέα (59) χωρών στον κόσμο, στις οποίες ισχύει ακόμη η επιβολή της Θανατικής Ποινής, ως μέτρο τιμωρίας..

Πηγή:http://www.bestgore.com/execution/yemen-execution-yehya-hussein-al-raghwah-rape-murder-11-year-old/

  1915-1917 : Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ

Η Πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα!

Ο ακριβής αριθμός των σφαγιασθέντων ή και κατ’αλλους τρόπους εξολοθρευθέντων Αρμενίων πολιτών από τους Τούρκους Οθωμανούς παραμένει έως σήμερα, άγνωστος. Κατ’ ελάχιστο,  τα θύματα της γενοκτονίας υπολογίζονται σε 1.500.000 ανθρώπους ( άνδρες, γυναίκες και παιδιά)

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν από τους Οθωμανούς για την γενοκτονία ποικίλλαν από τον ξεριζωμό, την σκόπιμη εως θανάτου εξάντληση από κακουχίες, τα βασανιστήρια, την πείνα και την δίψα και.. τα στρατόπεδα θανάτου!

"I am confident that the whole history of the human race contains no such horrible episode as this. The great massacres and persecutions of the past seem almost insignificant when compared to the sufferings of the Armenian race in 1915."

Henry Morgenthau, Sr.

US Ambassador to the Ottoman Empire

Οι Τούρκοι,  ισχυρίζονται οτι οι σφαγιασθέντες από αυτούς τότε Αρμένιοι, ανέρχονταν μόνο στους 300.000 με 500.000 ανθρώπους και  αρνούνται οτι επρόκειτο περί γενοκτονίας!

Η Τουρκία αρνείται το χρονικό της γενοκτονίας, ακόμη και όταν βοούν γιαυτό οι ίδιοι οι  πολίτες της!. Γιαυτό και με μεταγενέστερο(!) ποινικό νόμο που ψήφισε τον Ιούνιο του 2005, έσερνε επί σειρά ετών, στα Δικαστήρια τον διάσημο συγγραφέα της, τον τιμηθέντα το 2006 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας , Κωνσταντινουπολίτη υπηκοό της, Ορχάν Παμούκ, εξ αιτίας  των εξής δηλώσεών του που είχε κάνει τον Φεβρουάριο του 2005, στο ένθετο του Ελβετικού Das Magazine: «Tριάντα χιλιάδες Kούρδοι και ένα εκατομμύριο Aρμένιοι δολοφονήθηκαν σε αυτά τα χώματα και κανένας δεν τολμά να μιλήσει γι' αυτό». Επί πλέον τον διασύρει, απειλεί την ζωή του και  παραδίδει στην πυρά τα βιβλία του!

Tελικά, ο εν λόγω συγγραφέας της διεσώθη, το μεν, εξ αιτίας της διασημότητάς του, το δε, εν όψει της επιθεώρησης του Τουρκικού συστήματος Δικαιοσύνης από την Ευρωπαική Ένωση, κι αυτό γιατί η Τουρκία απέσυρε τις εναντίον του “περί προσβολής της τουρκικής Δημοκρατίας” κατηγορίες στις 22/1/2006, δηλ. μια μόλις εβδομάδα πριν την επιθέωρηση!!!! Πενήντα, όμως,  ακόμα,  Τούρκοι υπηκόοι της, συγγραφείς, δημοσιογράφοι και εκδότες αντιμετωπίζουν παρόμοιες κατηγορίες στην γείτονα Tουρκία.

22/4/2009: Διπλωματικό επισόδειο μεταξύ Τουρκίας και Καναδά!!  

Η Τουρκία ανακαλεί τον πρεσβευτή της, Ραφέτ Ακγκουνάι, στον Καναδά, εξαιτίας της συμμετοχής υπουργών της κυβέρνησης Χάρπερ σε εκδήλωση μνήμης, επί τη ευκαιρία της συμπληρώσεως πέντε ετών από την αναγνώριση από το Καναδικό Κοινοβούλιο της Γενοκτονίας των Αρμενίων  από τους Οθωμανούς Τούρκους κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου

24/4/2009: Η 94η επέτειος από την έναρξη της γενοκτονίας του Αρμενικού Λαού από τους Τούρκους επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

24/4/2004: ΟΙ Αρμένιοι, και άλλοι λαοί- απανταχού του Κοσμου, τιμούν την μνήμη των θυμάτων της γενοκτονίας των Αρμενίων

24/4/2009:  Στην Αθήνα, ετελέσθη επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο θυμάτων της γενοκτονίας των Αρμενίων στην πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης στην Ν. Σμύρνη,μετά Αρμένοι μα και Ελληνες, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος και μετά πορεύτηκαν προς την Τουρκική πρεσβεία, στην μνήμη της γενοκτονίας των συμπατριωτών τους 94 χρόνια πρίν.

24/4/2009: Διπλωματικό επισόδειο!!         Η Τουρκία ανακαλεί τον πρεσβευτή της

Ραφέτ Ακγκουνάι στον Καναδά, εξαιτίας της συμμετοχής υπουργών της κυβέρνησης Χάρπερ σε εκδήλωση μνήμης, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης πέντε ετών από την αναγνώριση από το καναδικό Κοινοβούλιο της Γενοκτονίας των Αρμενίων  από τους Οθωμανούς Τούρκους κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου

24/4/2009: Ο Αρμένιος πρόεδρος Σερζ Σαρκισιάν, δήλωσε εξ αφορμής της τραγικής επετείου, μεταξύ άλλων:

"Δεν υπάρχει παραγραφή για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας,  ούτε στις μνήμες των ανθρώπων, ούτε στην Ιστορία (...) Πρόκειται για αποκατάσταση της ιστορικής δικαιοσύνης"

 22/8/1939 : Ο Αδόλφος Χίτλερ (Adolf Hitler) είπε στους διοικητές των στρατιών του:

"Thus for the time being I have sent to the East only my 'Death's Head Units' with the orders to kill without pity or mercy all men, women, and children of Polish race or language. Only in such a way will we win the vital space that we need.

Who still talks nowadays about the Armenians?"

"Έτσι, για την ώρα, έχω στείλει προς την Ανατολή μόνο  τα Τάγματά μου θανάτου 'Death's Head Units'  με τις εντολές  να σκοτώσουν χωρίς οίκτο ή έλεος όλους τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά ης Πολωνικής φυλής ή γλώσσας. Μόνο  με ένα τέτοιο τρόπο θα κερδίσουμε τον ζωτικό χώρο που έχουμε ανάγκη.

Ποιός  σήμερα μιλάει ακόμη για τους Αρμένιους; "

Εσείς;

Μιλάτε σήμερα ακόμη για τους Αρμένιους;

Σημειώσεις:

• Αναφορικά με την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων ( πότε και από ποιές ως τώρα χώρες και οργανισμούς), δείτε: http://www.armenians.gr/affirmations.html 
• Γενοκτονία: Τη λέξη «γενοκτονία» την επινόησε ο νομικός Raphaël Lemkin, το 1948 Πριν το 1948, δεν υπήρχε η λέξη ως νομική οντότητα, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν είχαν ήδη διαπραχθεί γενοκτονίες. Υπήρξαν για παράδειγμα, το 1915 η γενοκτονία των Αρμενίων, το 1918 η γενοκτονία των Ποντίων και άλλες.
• Η Χάρτα του ΟΗΕ του 1948 καθορίζει τη γενοκτονία ως συστηματική εξόντωση. Συστηματική εξόντωση δεν σημαίνει ολοκληρωτική εξόντωση.  

Διαβάστε, επίσης, αν θέλετε ειδικότερα επ’αυτού,

την σημαντική, κατ’εμέ, συνέντευξη του καθηγητή Νίκου Λυγερού στις 27/3/2009 με θέμα περί της στρατηγικής της αναγνώρισης των γενοκτονιών:

 

http://www.greekamericannewsagency.com/gana/index.php?option=com_content&task=view&id=4915&Itemid=83

               ‘Εγινε και αυτό!

                   Αύριο, 10/2/2008 ανοίγει προς λειτουργία ο πρώτος ξενώνας κακοποιημένων ανδρών, θυμάτων ενδοοικογενειακής Βίας!

                   Ο πρώτος τέτοιος ξενώνας, παγκοσμίως, νομίζω

                   Που;

                   Μα, στην Ολλανδία, βεβαίως, και ειδικότερα στην Χάγη. Αυτή η Ευρωπαική χώρα, για μια ακόμη φορά, πρωτοπορεί! Δέκα ξενώνες σε κάθε μια από τις τέσσαρες μεγαλύτερες πόλεις της, έχουν προβλεφθεί να λειτουργήσουν! Το πρόγραμμα προβλέπεται να είναι πιλοτικό το πρώτο έτος, κατά την διάρκεια του οποίου θα μελετηθούν επακριβώς οι ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν!

                   Φαίνεται, οι ανάγκες προστασίας των κακοποιημένων ανδρών είναι μεγάλες και βάινουν αυξανόμενες!

                   Και προς απάντησιν του σχετικού ερωτήματος για το ποιοί άνδρες είναι προστευόμενοι σε τέτοιους ξενώνες:

“ Η ενδοοικογενειακή βία μεταξύ των ανδρών ποικίλει από φυσική και ψυχολογική βία από αρσενικό ή θηλυκό σύντροφο θύματος του «trafficking».

Ομοφυλόφιλοι που δέχονται απειλές από συγγενείς ή άνδρες που αρνούνται να υποκύψουν σε ενδοοικογενειακές πιέσεις για τη διάπραξη εγκλήματος στο όνομα της τιμής της οικογένειας, μπορούν επίσης να αναζητήσουν καταφύγιο στους ξενώνες αυτούς.

Οι ξενώνες αυτοί, πρωτίστως, αναμένεται να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες ανδρών μεταναστών από χώρες της Ανατολής”

                  Την παραπάνω είδηση άντλησα από σχετικό σημερινό δημοσίευμα στην εφημερίδα Καθημερινή

              Τώρα, για να μην προσδιορίσουμε ως κακοποιημένους, μόνον τις κατηγορίες των ανδρών που προαναφέρονται, λέω μια σκέψη μου  για τους κακοποιημένους άνδρες-θύματα βασανιστηρίων  αιμοβόρων καθεστώτων ή τρομοκρατών κ.λ.π.( και που δεν αναφέρονται αυτοί οι άνδρες ως κατηγορία στο παραπάνω πιλοτικό πρόγραμμα)

                   Νομίσατε, προς στιγμήν, πως η είδηση αφορούσε στην Ελλάδα; Που τέτοιο πράγμα!

                  Για σκεφθείτε! Ολόκληρο πρόγραμμα φτειάξανε οι Ολλανδοί για να καλυφθούν, πρώτιστα-λέει- ανάγκες μεταναστών από χώρες της Ανατολής!

                 Αλήθεια, εμείς εδώ στην Ελλάδα, πόσο πρόχειρα, πόσο τραγικώς ανεκδιήγητα, πόσο ρατσιστικά και αντιδημοκρατικά, με πόσο λίγο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως αυτά προδιορίζονται ως προστατευόμενα από τον Ο.Η.Ε και την Ε.Ε, μα και πόσο ενάντια στους Κοινοτικούς Κανόνες και στην αντίστοιχη Ευρωπαϊκή Κοινοτική Νομοθεσία, Κανόνες και Νόμους και Κώδικες στους οποίους η χώρα μας είναι εκ του νόμου υπόχρεη προς συμμόρφωση, αντιμετωπίζουμε τους μετανάστες ή και τους πρόσφυγες ως και αυτούς ακόμη που αιτούνται άσυλο στην χώρα μας,  από  τους προερχόμενους από χώρες της Ασίας ή από άλλες χώρες πχ. της Αφρικής;

                Αλήθεια, εμείς εδώ στην Ελλάδα, αξιωθήκαμε και φτειάξαμε τον σχετικό νόμο περί ενδοοικογενειακής βίας, μόλις,  στα τέλη του 2006! Μόλις!

                Λες και δεν ξέραμε οτι η ενδοιοικογενειακή βία δεν ταλάνιζε από συστάσεως του Ελληνικού κράτους την Ελληνική κοινωνία!

               Ξενώνες, πάντως, για κακοποιημένες γυναίκες φτειάξαμε νωρίτερα από τον νόμο! Οι άνδρες, θεωρούνται ακόμη,  ισχυρό φύλο, εδώ.. οπότε μέχρι να κάνουμε και ξενώνες γιαυτούς…έχουμε καιρό!

                Πάλι καλά! Κάλλιο αργά, παρά ποτέ! Για τον νόμο, εννοώ

               Και , δύο λόγια για αυτό τον περίφημο νόμο:

              Ο με τον αριθμό 3500/24-10-2006 νόμος για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας,  που τέθηκε  σε ισχύ από τις αρχές του 2007, εισήγαγε καινοτόμες και αυστηρές διατάξεις, και ιδία ως προς την πρόβλεψη αυστηρής ποινικής μεταχείρίσεως σε βάρος του υπαιτίου δράστη- μέλους της οικογένειας , – δηλαδή σε ο,τι αφορά στην τέλεση υπ’αυτού αξιόποινης πράξης ( σωματικής βίας, ψυχολογικής βίας, απλής ή και θανατηφόρας σωματικής βλάβης, κατάχρησης σε ασέλγεια, προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας,  βιασμού, ανθρωποκτονίας), σε βάρος ετέρου μέλους ή και μελών της οικογένειας, όπως αυτή η οικογένεια προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 1 αυτού του νόμου :

        “ Για τον παρόντα νόμο θεωρείται:

1. ενδοοικογενειακή βία, η τέλεση αξιόποινης πράξης, σε βάρος μέλους της οικογένειας, σύμφωνα με τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 του παρόντος και τα άρθρα 299 και 311 του Ποινικού Κώδικα.

2.  α. οικογένεια ή κοινότητα που αποτελείται από συζύγους ή γονείς και συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους.

       β. στην οικογένεια περιλαμβάνονται, εφόσον συνοικούν, συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού και πρόσωπα των οποίων επίτροπος, δικαστικός παραστάτης ή ανάδοχος γονέας έχει ορισθεί μέλος της οικογένειας, καθώς και κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί στην οικογένεια.

       γ. οι διατάξεις του παρόντος νόμου εφαρμόζονται και στην μόνιμη σύντροφο του άνδρα ή στον μόνιμο σύντροφο της γυναίκας και στα τέκνα, κοινά ή ενός εξ αυτών, εφόσον τα πρόσωπα αυτά συνοικούν, ως και στους τέως συζύγους.

3. θύμα ενδοοικογενειακής βίας κάθε πρόσωπο της προηγούμενης παραγράφου σε βάρος του οποίου τελείται αξιόποινη πράξη κατά τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 του παρόντος. Θύμα είναι και το μέλος, στην οικογένεια του οποίου τελέσθηκε αξιόποινη πράξη, κατά τα άρθρα 299 και 311 του Ποινικού Κώδικα, καθώς και ο ανήλικος κατά την παράγραφο 2, ενώπιον του οποίου τελείται μία από τις αξιόποινες πράξεις της παρούσας.”

         Δείτε, αν θέλετε, αναφορικά με την Σύµβαση για την Προστασiα των Δικαιωµάτων του Ανθρώπου καi των Θεµελιωδών Ελευθεριών όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο υπ αριθμόν 11 συvoδευόµεvη από τα Πρωτoκόλλα υπ’αριθ. 1, 6, 7, 12 αι 13:

http://www.echr.coe.int/NR/rdonlyres/E4317264-DB27-42FE-873E-1ECCACABB045/0/GreekGrec.pdf
           …………….   

          Αυτά, προς το παρόν!

Είδατε οι Ολλανδοί;

 

 

 

Ya maria mu-Παναγία μου - Fairuz-Φεΐρουζ

 

“Τα παιδιά σας δεν είναι δικά σας παιδιά.

Είναι οι γιοί και οι κόρες της λαχτάρας της λαχτάρας της Ζωής για τον εαυτόν της.

Έρχονται μέσα από σας, αλλά οχι από σας.

Και παρόλο που είναι μαζί σας, δεν σας ανήκουν.

Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας, αλλά οχι τις σκέψεις σας.

Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.

Μπορείτε να στεγάσετε το σώμα τους αλλά οχι την ψυχή τους.

Γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο, που σείς δεν μπορείτε να επισκεφθείτε, ούτε στα όνειρά σας.Μπορείτε να προσπαθείτε να είστε σαν και αυτά, αλλά μην επιδιώκετε να τα φτιάξετε σαν και σας.

Γιατί η ζωή δεν πάει προς τα πίσω, ούτε παραμένει στο χθές.

Είστε το τόξο απ’ όπου τα παιδιά σας, σαν ζωντανά , εκτοξεύονται προς τα μπρός.

Ο τοξότης βλέπει τον στόχο πάνω στο μονοπάτι του απείρου και σας λυγίζει με την δύναμή του ώστε τα βέλη του να πάνε ταχύτατα και μακρυά.

Ας είναι το λύγισμά σας στο χέρι του τοξότη για χαρά.

Γιατί όπως αυτός αγαπά το βέλος που πετά, έτσι αγαπά και το τόξο που είναι σταθερό.”

 The prophet, (o προφήτης)

Kahlil Gibran

………………………….

                       ¶ Είναι σήμερα κιόλας η πέμπτη μέρα της νέας χρονιάς! Κι έμελλε νάρθεί το θανατικό πέρα στην Γάζα, να κάνει το ποδαρικό για το νέο ξεκίνημά μου εδώ. 

          Κι ακόμη δεν έχει στεγνώσει το μελάνι σαν έστελνα παραμονές της Πρωτοχρονιάς, τις ευχές μου για ειρήνη σ’όλο τον κόσμο. Τι ειρωνία!

          Η πραγματικότητα χτυπάει σα χαστούκι, ο σπαραγμός των μανάδων, των γαλακτοφόρων μανάδων, γροθιά στο στομάχι!

         Αναρριγώντας μπρος στις εικόνες των σκοτωμένων μωρών, για την ζωή που δεν πρόλαβε...

           Και να, που ο τοξότης λύγισε με την δύναμή του το βέλος τοξεύοντας την καταστροφή των γιών και των θυγατέρων,  εκείνων που δεν ήτανε δικά του παιδιά! 

             …  δικά του, δικά μου, δικά σου…Ω δικέ μου!

                   Πόλεμος και ιστορική αναγκαιότητα(;), πόλεμος και ιστορικός χρόνος(;), πόλεμος και πεποιθήσεις επιβολής(;), πόλεμος και άμυνα(;), πόλεμος και θρησκεία(;), πόλεμος και εξουσία(;), όπως και νάναι, είναι πόλεμος, και σαν τέτοιος, πόλεμος και αίμα, πόλεμος και θάνατος!!

                  Γνωρίζω, δεν είναι ο μόνος πόλεμος που συμβαίνει στον χρόνο που διάγουμε. Χιλιάδες άλλοι μικρότεροι ή μεγαλύτεροι σε έκταση, σε φρίκη και θανατικό, με παρόμοιους, ίδιους ή άλλους φανερούς, ημιδιαφανείς ή σκοτεινούς τρόπους, μαίνονται ανα την υφήλιο στον τρέχοντα χρόνο. Που δεν είναι καν ιστορικός.

                  Αναζητώντας το φυσικό νόμο, προσβλέπω στην ισορροπία, στην αρμονία και στην ειρήνη. Οι πόλεμοι συνέβαιναν και θα συμβαίνουν, τους βλέπουμε ή τους μαντεύουμε τους περισσότερους να συμβαίνουν στις διάφορες μορφές τους στην φύση, στο σύμπαν όλο, είτε υπό κάτω της γής, είτε πάνω στην γή , είτε πάνω από αυτήν, στο διάστημα, από όσα έχω αντιληφθεί ως τα σήμερα.

                 Εκρήξεις βίας παρεμβαίνουν στην εξέλιξη καθορίζοντας νέα δεδομένα, επαναπροσδιορίζοντας άλλα, καταστρέφοντας. Μα, πάντοτε ιστορικά από όσα γνωρίζω, ο κάθε πόλεμος, ήταν μια μεταβατική κατάσταση φύσει περιοριζόμενη στα όρια του προσωρινού και επαναλαμβανομένου τακτώς στα πλαίσια της προσωρινότητός του, ο καθείς. Προς το τελος της αρμονίας , της ισορροπίας..

                  Κι  είναι η Ζωή που έρχεται, μετά, και βρίσκει το νέο της δρόμο. Και δεν φαίνεται, ούτε, ίσως, είναι για μας τους ανθρώπους του τρέχοντος χρόνου, η Ζωή δίκαιη. Κάποιες φορές, όχι όλες, ο κάθε πόλεμος λειτουργεί ως αναγκαιότητα και επιφέρει την κάθαρση και το ποθητό της αναγέννησης σε σήπουσες καταστάσεις. ‘Αλλες φορές, θαρρώ, αυτός ο ίδιος ο πόλεμος είναι η έκφραση της σήψης και των παθών, δρά καταστροφικά ως αυτοσκοπός, χωρίς ελπίδα αναγέννησης από τις στάχτες του.

                  Για μας, στο ανθρώπινο είδος, πιστεύω, οτι Ζωή είναι τα παιδιά που γεννιώνται στον τρέχοντα χρόνο κάθε εποχής.. Αυτά είναι οι φορείς του αύριο. Σ’αυτά στηρίζεται το ανθρώπινο γένος για την επιβίωσή του, κατ’αρχήν.

                 ‘Οσοι φοβούνται, την ζωή του αύριο όπως την αντιλαμβάνονται νάρχεται, σκοτώνουν τα παιδιά του σήμερα, ολουνών μας τα παιδιά. Για κείνους, ίσως είναι  τα ξένα παιδιά, μα πόσες φορές δεν σκοτώνουνε και όσα πιστεύουνε για δικά τους;

                  Τα θυσιαστήρια μαυρίζουν με την κάπνα των θυσιαζομένων, τον ουρανού απανταχού. Και δεν είναι η θυσία του αμνού, εκουσία πράξις , συνήθως!

                  Οι εκόντες μάρτυρες, πάντοτε ιστορικά, ήταν λίγοι, μετρημένοι αριθμητικώς, σε σχέση με την πλειονότητα του είδους που ανήκαν κάθε φορά.

                  Και αυτά τα σκοτωμένα παιδιά, δεν πρόλαβαν να ζήσουνε, να ερωτηθούνε για τον ρόλο τους . Αποφασίσανε άλλοι, να μην υπάρξουνε, Μαλλον, λέω, θα φοβήθηκαν τον ρόλο τους στην ζωή!

      ¶       Για την κατάσταση στην εμπόλεμη ζώνη του Ισραηλ, για το Παλαιστινιακό και τα του Αραβικού ζητήματος, έχουν γραφτεί πολλά και θα χυθεί πολύ ακόμη μελάνη. Ας αφήσω, λοιπόν, το θέμα στους πλέον ειδικούς!

                  ‘Ομως, διάβασα μόλις σήμερα μια μελέτη πάνω στο θέμα, την οποία βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και, αν ενδιαφέρεσθε, μπορείτε να την αναγνώσετε εδώ: http://noctoc-noctoc.blogspot.com/2009/01/israels-right-to-be-racist-

                  Η εν λόγω μελέτη , η οποία φέρει τον τίτλο “Το δικαίωμα του Ισραήλ να είναι ένα ρατσιστικό κράτος-Israel's right to be a racist state” φέρει την υπογραφή, κατά πως λέει ο κάτοχος του ιστολογίου που είναι ο υπέυθυνος και για την μετάφρασή της στα Ελληνικά,  του Joseph Massad, καθηγητή της σύγχρονης Αραβικής πολιτικής και πνευματικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.Το τελευταίο του βιβλίο είναι: " Η Συνέχιση του Παλαιστινιακού Ζητήματος: Δοκίμια για τον Σιωνισμό και τους Παλαιστινίους.”

         Καλημέρα σ' όλους σας.

         Ναι, διάβασα, όσα, σχεδόν,  ειπώθηκαν ως τώρα!

        Διάβασα για τις "συγγνώμες" προς τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, το παιδί που θανατώθηκε στα 15ου και τάφηκε χθές,

        Διάβασα για τις ενοχές που νοιώθουμε, που οφείλουμε να νοιώθουμε όλοι μας απέναντι σε αυτό το παιδί.

        Ναι, διάβασα και άκουσα πολλά.

        Μα..

        Η αλήθεια, όμως, είναι εκεί και χάσκει μπροστά μας, σαν πληγή που αιμορραγεί

        Είναι αργά πιά για να ζητήσουμε συγγνώμη από τον Αλέξανδρο!

        Αυτός "έφυγε" από τούτη την ζωή, άθελά του και πριν ξεκινήσει να την ζεί,  με ένα "αχ" και μ' ένα μεγάλο ερωτηματικό στο νού του

        Τι ήταν αυτό;

        Ζούμε σε μια πολιτεία που σε γενικές γραμμές οι ζώνες, οι εμφανείς, δεν είναι εμπόλεμες. Η επίφαση της ειρήνης, της ποιότητας ζωής και της ασφάλειας που παρέχει ενα ευνομούμενο Κράτος δικαίου κυριαρχεί, όσο και εφ' όσον κινούμαστε σε αυτές τις εμφανείς ζώνες.

         Μα, υπάρχουνε και οι άλλες. Εκείνες που δεν φαίνονται.

         Και ο Αλέξανδρος κινήθηκε απροστάτευτος, παιδί ακόμη, σε μια από αυτές, τις άλλες ζώνες. Και δέχθηκε τον θάνατο, όχι από κεί που υποτίθεται οτι ήτανε ο κίνδυνος σ'αυτές, όπως τούχανε μάθει οι γονείς, τα μέσα ενημέρωσης,, οι δάσκαλοι στα σχολειά του,  μα από κάποιον εκτός εκείνης της ζώνης. Χτυπήθηκε εκεί, από κάποιον που υποτίθεται οτι ήταν εκεί γιατί αντιπροσώπευε την ασφάλειά του.

        Γιατί ο ένστολος και ένοπλος αστυνομικός,  οι στρατιωτικές δυνάμεις αυτού του τόπου, ο επιτελών νομίμως χρέη αστυνομικού οργάνου τάξεως και ασφαλείας,  αυτό ακριβώς, αντιπροσωπεύουν σε ένα κράτος συγκροτημένο, ευνομούμενο, πολιτισμένο και δημοκρατικό: Την ασφάλεια των πολιτών του και την εδραίωση του αισθήματος ασφαλείας σε αυτούς, με όποιους δυνατούς τρόπους.

         Σε όποια ζώνη και αν κινούνται αυτοί οι πολίτες, είτε στις εμφανείς, είτε στις αφανείς ζώνες εντός των ορίων του Κράτους

        Γιαυτό, ακριβώς, θεσπίστηκαν στην οργανωμένη κοινωνία ενός Κράτους, τα σώματα Ασφαλείας και τα λογής στρατιωτικά σώματα είτε ξηράς, είτε αέρος, είτε θαλάσσης:

         Για την πρόληψη, την περιφρούρηση, την προστασία, την αποτροπή  και εν τέλει την υπεράσπιση και δια της ίδιας της ζωής τους, ενός αγαθού πρωτεύουσας σημασίας, δηλαδή, το της ασφάλειας των πολιτών αυτού του Κράτους, όπως αυτή η ασφάλεια προσδιορίζεται από τους ίδιους τους πολίτες της κοινωνίας του Κράτους αυτού, με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους του.

         Αυτός είναι ο κυρίαρχος και μοναδικός ρόλος των δυνάμεων ασφαλείας αυτού του τόπου:  Γιαυτό και τους  ωνομάσαμε έτσι, γιαυτό τους επιτρέπουμε, εμείς,  οι πολίτες αυτού του Κράτους, να φέρουν όπλα.

         Γιαυτό και πληρώνουμε για την αγορά των όπλων τους.

         Για να μας προστατεύουν, εμάς και τα παιδιά μας.

         Δεν τους πληρώνουμε  για να υπάρχουνε απλά ως κυφήνες, δεν τους επιτρέπουμε να φέρουν όπλα για να μας απειλούν, δεν τους τα αγοράζουμε για να μας σκοτώνουνε!

          Μα, αυτό ακριβώς συνέβη στις 6 του Δεκέμβρη του 2008.

         Ο Αλέξανδρος, ενα παιδί, σαν τα παιδιά ολουνώ μας, βρέθηκε στο στόχαστρο του όπλου, που ο πατέρας του και όλοι μας πληρώσαμε να αγορασθεί, κάποιου ένστολου οργάνου τάξεως και περιφρούρησης της ασφάλειας αυτού του τόπου, σαν εκείνου που του'χανε μάθει από μικρόν οτι ήταν και θα ήτανε ο προστάτης του στις όποιες ζώνες και αν βρισκότανε.

        Ο Αλέξανδρος φονεύθηκε από κάποιον που του'χανε μάθει οι γονείς του, να εμπιστεύεται σαν εκείνους τους ίδιους

        Εκείνη, λοιπόν,  την νύχτα της 6/12/2008 ο Αλέξανδρος, ένα παιδί, πολίτης αυτού του Κράτους, γιός πολιτών αυτού του Κράτους, πέθανε με ένα ερωτηματικό

        Γιατί κείνος που του αφήρεσε την ζωή εκείνη την νύχτα,  ήταν,- έτσι τούχανε μάθει ως τα τότε-, κάποιος σαν τον πατέρα του , που ως εκ του καθήκοντός του ως γονέας του και ως εκ της αγάπης του προς εκείνον, φρόντιζε επί 15 χρόνια ναναι στην ζωή.

        Ναι, η αλήθεια είναι μια

       Ο Αλέξανδρος προδόθηκε κείνη την νύχτα, οι γονείς του Αλέξη προδοθήκανε εκείνη την νύχτα, ο  κάθε πολίτης τούτου του Κράτους προδόθηκε εκείνη την νύχτα!

        Να ζητήσουμε συγγνώμη στον Αλέξανδρο τώρα;

        Είναι αργά πιά.

        Ας ζητήσουμε λέω, , συγγνώμη, καλύτερα, από τα παιδιά μας, τα παιδιά ολουνών μας, που ζούνε, για όσα κάναμε, για όσα παραλείψαμε να κάνουμε, για όσα δεν ακούμε και για όσα ελλιπή τους μαθαίνουμε, για όση αγάπη, ίσως, δεν τους δώσαμε.

        Ας δώσουμε εμπιστοσύνη και αγάπη αναμεταξύ μας ως μέλη αυτής της κοινωνίας.

       Και, κυρίως, ας σταθούμε εμείς οι ίδιοι, ως ενήλικες,  φρουροί και φύλακες και ελεγκτές κοντά τους και απέναντι σε εκείνους που εμείς δώσαμε τέτοια ισχύ.

        Γιατί, αυτό είναι το χρέος μας, ως πολιτών αυτού του Κράτους.

        Είναι αναμεταξύ, άλλωστε, εκείνων που εμείς οι ίδιοι έχουμε προσδιορίσει ως ασφάλειά μας στο Συνταγμά μας και στους νόμους μας, οτι, δηλαδή,  σε τελική ανάλυση, εμείς οι ίδιοι, ο καθείς μας, είναι υπεύθυνος για την επίβλεψη της τηρήσεώς τους.

        8/12/2008

        Είναι κιόλας δύο μέρες μετά από αυτό το αποτρόπαιο συμβάν στα Εξάρχεια Αθηνών, εκεί όπου ένα ανήλικο παιδί έπεσε δολοφονημένο από την σφαίρα όπλου νομίμως κατέχοντος, ειδικού φρουρού κατά την εκτέλεση περιπολίας μετά του συνεργούντος αμέσως στην παραπάνω ανθρωποκτόνο ενέργεια του συναδέλφου και ομοίου του, εις την θέσιν αστυνομικών οργάνων!

         Και ήταν αυτό ενα χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου!

         Είναι μια μέρα μετά, τα όσα φρικτά επακολούθησαν του συμβάντος. Τόσο από πλευράς των εξεγερμένων από τον άδικο θάνατο του νεαρού, όσο και από τις αντιδράσεις και βίαιες και ανέλεγκτες πράξεις ορισμένων από τα σώματα των δυνάμεων καταστολής ενάντια στους “εξεγερμένους” και στα όσα άνομα, άδικα και ολέθρια έπραξαν εξ αφορμής αυτού του τραγικού συμβάντος!

       Και ήτανε- είναι και αυτό ένα χρονικό προαναγγελθέν!

       Παρηκολούθησα το συγκλονιστικό video, όπως μεταδόθηκε από το Mega channel και το οποίο καταχώρησε, εύλογα, σήμερα στην σελίδα του ο φίλος Κωνσταντίνος εδώ. Είδα τις καταστροφές, τις έζησα και στην πόλη μου, διάβασα τα περί των παραιτήσεων των δικηγόρων των δύο ειδικών φρουρών, την ιατροδικαστική έκθεση νεκροτομής - νεκροψίας και τις σχετικές συλληπητήριες δηλώσεις των αρμοδίων.

          Πως μπορώ, ως Ελληνίδα πολίτις, ως γυναίκα, ως μέλος αυτής της κοινωνίας, να μην θλιβώι, να μην αγανακτήσω, να μην εξοργισθώ με όλον αυτόν τον χαλασμό;;

          Για ποιό κράτος δικαίου και δημοκρατίας  επαίρονται οι δήθεν επαίοντες;;;

          Εδώ, σ’αυτό, μόλις, το διήμερο, πρωταγωνίστησε το χάος σε όλες τις πλευρές.

          Το συμβάν της θανάτωσης του παιδιού ήταν πράξη ολέθρια και απαράδεκτη για μια κοινωνία ενός κράτους που θέλει να λέγεται ευνομούμενο, οι επακολουθήσασες “εξεγέρσεις” και καταστολές των “εξεγερθέντων”, ως αντιδράσεις ακόμη και οι όψιμες σημερινές απεδείχθησαν, επίσης ολέθριες πράξεις, επίσης απαράδεκτες δι’ενα κράτος που θέλει να λέγεται συγκροτημένο και εφαρμόζον τις δημοκρατικές διαδικασίες (κατά την πρόληψη συμβάντων, κατά και εν τη εκτελέσει τους, κατά την κατά νόμω σύλληψη  και την κατά νόμω τιμωρία των υπευθύνων).

           Μα, τόσο το τραγικό συμβάν της ανθρωποκτονίας,, όσο και οι δράσεις και οι αντιδράσεις που επηκολούθησαν, ήσαν, κατ’εμέ, μετά βεβαιότητος, αναμενόμενες χρονικά, ως απότοκες πολλαπλών ατελειών, ατελών ενεργειών και υπαιτίων πλημμελειών ενός κράτους έμπλεου αδικίας όσον αφορά εις την ορθή θέσπιση και τήρηση των νόμων και, βεβαίως, ως οικτρές  συνέπειες  της πολλαπλώς και από βάθους χρόνου και επί σειράς ετών, επιδεδειγμένης ανευθυνότητος των φορέων της τε νομοθετικής και εκτελεστικής, κυρίως, εξουσίας έναντι των πολιτών της.

          ‘Ο,τι είδα και είδαμε όλοι τούτες τις μέρες, αυτός ο θάνατος, αυτές οι καταστροφές περιουσιών, αυτές οι βάναυσα κραυγαλέες επιχειρήσεις καταστολής, ήτανε χρονικό προαναγγελθέν!

           Οι οψίμως επακολουθήσασες και μελλόμενες, περαιτέρω επαυξανόμενες, να εκδηλωθούν, λόγοις και πράξεσιν, αντιδράσεις των όποιων κομματικών μηχανισμών, γιγνόμενες προς τον σκοπόν καπηλεύσεως των τραγικών γεγονότων και οικειοποιήσεως υπερ εαυτών του θετικώς προσδοκωμένου ωφέλους δια τον προσεταιρισμό εκλογικής πελατείας, είναι θλιβερή οικεία απόληξη των δραμάτων που έλαβαν χώρα.

          Και ενέχουν αυτές οι κομματικές αντιδράσεις, δυστυχώς, τέτοια οδυνηρή οικειότητα !

           Και ακόμη δεν έγινε η ταφή του παιδιού!

           Πως θεωρούν εαυτούς νομιμοποιουμένους στην κάρπωση των ωφελημάτων, αφου ουδόλως είχαν αντιδράσει, ως ώφειλαν, στον δέοντα χρόνον προκειμένου να μην γίνουν τα όσα έγιναν και γίνονται ;;

           Γιατί, επί παραδείγματι, οι αποκαλούμενοι ειδικοί φρουροί να εκτελούν εργασία αστυνομικών, ενω δεν πληρούν τις ίδιες με εκείνους προϋποθέσεις εισόδου και εξασκήσεως για την άσκηση των συγκεκριμένων καθηκόντων ;

           ‘Εμαθα, και δεν το έχω διασταυρώσει, πως αρκεί μια δίμηνος στοιχειώδης εκπαίδευση, προκειμένου κάποιος να χρισθεί ως ειδικός φρουρός και να του παρασχεθεί η δυνατότητα κατοχής όπλου και η εξουσία να λειτουργεί αντί αστυνομικού οργάνου και ως τέτοιος.

           Είναι βέβαιον πως η άπαξ εκπαίδευσις αυτή είναι εκ των άνευ απορριπτέα ως μη επαρκής, όπως εξ άλλου και εκείνη η άλλη, η των πράγματι αστυνομικών. Δεν είναι μόνον, όμως, οτι πρόκειται περί εκπαιδεύσεων ελαχίστης διαρκείας, είναι οτι δεν κρίθηκε ποτέ οτι είναι απαραίτητος προυπόθεσις για την παραμονή εις την εργασία αυτή ή την άλλη, η εξακολούθησις ανά τακτά διαστήματα της εκπαιδεύσεως και μετεκεπαιδεύσεώς των και , κυρίως,  η τακτή επαναξιολογησή των ως καταλλήλων.

          Δεν γνωρίζω μετά βεβαιότητος, επίσης, αν προηγείται ιατρική και ψυχολογική εξέτασις των υποψηφίων και σχετική ιατρική πιστοποίηση περί της καταλληλότητός των ή μή γιαυτήν την εργασία. Ας υποθέσω πως ναι, έστω αυτή, υπάρχει

           Εκείνο, όμως, που γνωρίζω μετά βεβαιότητος, είναι οτι, σε αυτό το Κράτος, που θέλει να λέγεται ευνομούμενο και δημοκρατικό, ουδείς από τους λεγόμενους κλάδους  φορέων εξουσίας επί της ζωής, της υγείας,  της τιμής και της ελευθερίας μα και της παιδείας  των πολιτών της, εκρίθη ποτε, οτι κατά την διάρκειαν των ετών εξασκήσεως του λειτουργήματος - επαγγέλματος ενός εκάστου εκ των οιωνδήποτε των άνω κλάδων, (οτι) χρήζει- ως εκ της ηυξημένης ευθύνης και σημαντικότητας ως προς τις συνέπειες των ενεργειών του-  τακτού επανελέγχου της υγείας του ( σωματικής, διανοητικής και ψυχολογικής) από εξειδικευμένους ιατρούς προκειμένου να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντά του.

            Γιατί;; Τόσες ζωές στρεβλώνονται και άλλες τόσες  χάνονται εξ αιτίας αυτών των εγκληματικών παραλείψεων! Φτάνει πιά!

            Ας σηματοδοτήσει αυτός ο θάνατος την αρχή για να γίνει αυτό το Κράτος πιό δίκαιο πιό υπεύθυνο, πιό ευαίσθητο στις ανάγκες των πολιτών     του!

             Ας μην γίνει αυτός ο θάνατος ένα ακόμη εμπορεύσιμο γεγονός!

             Είναι τόσο κρίμα. Ητανε μόλις 15 ετών! Ενα παιδί

             Ας είναι αυτό το τελευταίο αίμα που χύθηκε στον βωμό της αδιαφορίας, της ανευθυνότητας, του εφησυχασμού και της εκμετάλλευσης!

             Τα θερμά μου συλληπητήρια στην οικογένειά του. Εχουνε την συμπάθειά μου στον πόνο και στις όποιες ενοχές τους.

 

Και είπα να πω για την φτώχεια

Και είδα πόσο "φτωχή" είμαι,

Και είδα πόσο "τυφλή" είμαι,

Κοίταξα στον καθρέπτη μου και είδα μια στρουθοκάμηλο

Μετά κοίταξα  πιό πέρα από το είδωλο ..

Και σα να Είδα κάτι

και,  θα δω περισσότερα όταν σβήσω την στρουθοκάμηλο.

Πιάνει πολύ χωρο στον καθρέπτη

Να, σαν πρώτη εικόνα του πιό πέρα, δεν είδα την φτώχεια, είδα, όμως,  ενα  αχνάρι της,

Ναι, είναι ενα από τα δάχτυλα της φτώχειας αυτό

Είδα ανθρώπους  νάναι ένα με τα σκουπίδια, μετά την κατανάλωσή τους από άλλους.

Και ναι. Ναι,  τα ανθρώπινα σκουπίδια είναι ενα από τα απομεινάρια των δαχτυλιών της  παγκόσμιας φτώχειας.

Η άλλη δαχτυλιά στο αχνάρι είναι από την κατανάλωση. Θέμα πολιτικής της Οικονομίας! Προσφορά και ζήτηση!

Για να υπάρχει προσφορά, γεννάνε οι καταναλωτές την φτώχεια!

Είδα το ανθρώπινο εμπόρευμα! Μεγάλη η πραμάτεια, πολλά τα σκουπίδια, ασύλληπτη η αποφορά τους!

Φαίνεται, την μπόχα δεν μπορούν να την καλύψουνε πιά τα γαλλικά φινετσάτα αρώματα.

Ρίξτε μια ματιά και σείς..αν θέλετε

Το επονομαζόμενο Human Trafficking που παγκοσμίως γίνεται, είναι μια από τις απόρροιες της Φτώχειας. Ισως, η πιό τραγική.

Poverty!

    Ας θυμηθούμε, ας μνημονεύσουμε, ας βοηθήσουμε........

    Η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων καθιερώθηκε για πρώτη φορά με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 4 Δεκεμβρίου του 2000 και άρχισε να εορτάζεται από το 2001 με αφορμή τα 50 έτη από την υπογραφή της συνθήκης της Γενεύης για τους πρόσφυγες. Στα 57 χρόνια της ύπαρξής της, η Ύπατη Αρμοστεία έχει βοηθήσει πάνω από 50 εκατομμύρια ανθρώπους και για τις προσπάθειές της αυτές έχει τιμηθεί δύο φορές με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

http://www.sansimera.gr/archive/worldays/show.php?id=42

"Κύριο έργο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες είναι η προστασία περίπου 20 εκατομμυρίων ξεριζωμένων ανθρώπων. Η Υ.Α. επιτελεί το έργο αυτό με πολλούς τρόπους. Έχοντας ως κύριο εργαλείο της τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 για τους Πρόσφυγες, εξασφαλίζει αφενός τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα ευάλωτων ανθρώπων και αφετέρου πως οι πρόσφυγες δεν θα επαναπροωθηθούν χωρίς τη θέληση τους σε μία χώρα όπου θα υποστούν διώξεις. Μακροπρόθεσμα, η Υ.Α. βοηθά πρόσφυγες να επιστρέψουν στις εστίες τους, να ενταχθούν στις χώρες ασύλου ή να επανεγκατασταθούν σε τρίτες χώρες. Επίσης, αξιοποιώντας ένα παγκόσμιο δίκτυο γραφείων, επιδιώκει να καλύψει άμεσα τις βασικές ανάγκες για καταφύγιο, τροφή, νερό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που προκύπτουν μετά από κάθε προσφυγική κρίση" http://www.unhcr.gr/protect.htm

Εκδηλώσεις στην Ελλάδα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων: http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=43282240

Για κείνους που ενδιαφέρονται κάπως περισσότερο:

πηγές:

http://www.unhcr.org/home.html

http://www.unhcr.gr/ ,

http://hosting01.vivodinet.gr/unhcr/Ghosts/ghosts.htm

Το Ελληνικό πλαίσιο προστασίας των προσφύγων, των αιτούντων άσυλο και των ανιθαγενών  http://www.unhcr.gr/events.htm

Σύμβαση της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων και Πρωτόκολλο Νέας Υόρκης του 1967, όπως κυρώθηκε με το ν.δ. 3989 της 19/26 Σ/βρίου 1959 : περί κυρώσεως της πολυμερούς Συμβάσεως περί της Νομικής Καταστάσεως των
Προσφύγων (ΦΕΚ Α' 01) :http://hosting01.vivodinet.gr/unhcr/protect/files/UNHCR%20CONVENTIONS%20AND%20STATUTE/1951_CONVENTION.pdf

              Γειά σας και χρόνια πολλά σ' όλους.
             Μέρα εθνικής γιορτής η σημερινή για τους Ελληνες. Διπλή γιορτή για τους ορθόδοξους από μας, λόγω του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. 

            Η πρώτη γiορτή σηματοδοτείται από την επίσημη κήρυξη της εθνικής ένοπλης αντίστασης και πάλης έναντια στην πολυετή Τούρκικη Δυναστεία στον Ελλαδικό χώρο, η δεύτερη, από την πρόσκληση-είδηση προς την νεαρά θεόκλητη Μαρία οτι εκείνη επιλέχθηκε για να γίνει η φορέας ενός μοναδικού γεγονότος που έμελλε να συγκλονίσει τον κόσμο και να μεταβάλλει τον ρού της Ιστορίας  αλλάζοντας ριζικά τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους μα και σε σχέση με την εκάστοτε πολιτική ή στρατιωτική εξουσία και  βεβαίως η στάση της Μαρίας έναντι αυτής της είδησης -πρόσκλησης προς αυτήν.
            Και τα δύο, όπως το βλέπω,  έχουν ως κοινή βάση την βαθειά ριζική αλλαγή στα ήδη ακόντως ισχύοντα και κατεστημένα. Η ενεργή αντιστασιακή πράξη κίνησης με στόχο την κατάκτηση της ελευθερίας από την μια και η ετοιμότητα αποδοχής (εκ των ένδον και προς τα έξω) της μεγάλης αλλαγής στην ζωή μας από την άλλη.

            Και τα δύο, εξ ίσου σημαντικά και πολύτιμα σαν επιλογή στάσης ζωής για τον καθένα μας. .

            Δεν αρκεί γι'αυτή την αλλαγή, όμως, ενα βότσαλο στα νερά της λίμνης. Επιφανειακές, μονο, θα' ναι οι ρυτίδες στα αδιατάρακτα λιμνάζοντα νερά της.    Πως τρέπει κανείς την λίμνη του βούρκου και της αταραξίας σε ποτάμι ζωής;

            Ας αδράξω, λεω, γιαυτό, το μήνυμα της μέρας αυτής

            Αναρωτιέμαι, πόσοι από μας, στην καθημερινότητα της ζωής μας ασκούμε το δικαίωμα της επιλογής, ανθιστάμενοι και κινούμενοι με τις όποιες επιλογές μας προς την κατάκτηση  ή περιφρούρηση της ατομικής και κοινωνικής μας  ελευθερίας, αποδεσμεύοντες εαυτούς από τα πλείστα όσα βάλλουν εναντίον αυτού του πανανθρώπινου δικαιώματος, να ζούμε, να υπάρχουμε και να δρούμε εν ελευθερία προς τα εσω και προς τα έξω, μεσα σε μια τοπική ή εθνική ή υπερεθνική κοινωνία ανθρώπων;
          Αναρωτιέμαι, πόσοι από μας, αν και γνωρίζουμε οτι κάθε μας πράξη ή παράλειψη είναι ταυτόχρονα και μια επιλογή της στάσης ζωής που επιθυμεί ο καθείς μας για τον εαυτόν του σε σχέση με αυτόν τον ίδιον και τους άλλους, αν και συνειδητοποιούμε τι πρέπει και τι μπορούμε να κάνουμε για να διασφαλίσουμε την δυνατότητα πραγμάτωσης των όποιων επιλογών μας και να κινηθούμε προς την υλοποίησή τους, δεν οπισθοχωρούμε, γιατί, 'ισως, θεωρούμε πως δεν είμαστε έτοιμοι γιαυτό, φοβούμενοι, παραμένοντας έτσι αδύναμοι, οργίλλοι και ηττημένοι στα αόρατα κελλιά μας, πριν καν δώσουμε την μάχη;
         Είναι μέρα γιορτής η σημερινή.

         Μέρα μνήμης και υπενθύμισης σέ όποιο επίπεδο και αν το δεί κανείς το διπλό μήνυμά της.

        Γι'αυτή την μέρα και οι λιγες μικρές σκέψεις μου

Χρόνια Πολλά σ' όλους μας.

         Πέρισυ, κατόπιν πρωτοβουλίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, αποφασίστηκε οτι η Ευρώπη θα γιορτάζει την 28η Ιανουαρίου ως Ημέρα Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.

 Φέτος, λοιπόν, είναι ο πρώτος ετήσιος εορτασμός της!

 Και σε τι κλίμα εν Ελλάδι!

         Αυτές τις μέρες στην Ελλαδίτσα μας αντιβουίζουν τα βουνά, στενάζουν τα τάρταρα από τις φωνές όσων με τις ποικίλλες πράξεις τους κατατείνουν στην αποσάρθρωση των όσων με την κήρυξη αυτής της Ημέρας, επιδιώκεται να προστατευθούν!

 Γιατί , αναρωτιέμαι , υπάρχει κανείς σ'αυτήν την χώρα εκών ή άκων,  που να μην ακούει, που να μην βλέπει, που να μην γεύεται την αποσάρθρωση και την αποφορά της;

         Και όμως , ακούστε το και αυτό και θαυμάστε:

Δύο διεθνείς οργανισμοί αναγνωρισμένου κύρους, η "Privacy International" και το "Electronic Privacy International Center" που από το έτος 1997 διεξάγουν ετησίως εκτεταμένη έρευνα για την προστασία της ιδιωτικότητας και συντάσσουν σχετική έκθεση με τα αποτελέσματά της, ανέδειξαν στη σχετική έκθεση για το 2007,  την Ελλάδα πρώτη μεταξύ συνολικά 47 χωρών στην προστασία της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων και αναγράφεται μόνη στην κατηγορία που επιγράφεται "Χώρες με επαρκείς ασφαλιστικές δικλίδες κατά των παραβιάσεων" της ιδιωτικότητας.!!!!!

         Τώρα σ'εκείνο το θαυμάστε, μου φαίνεται, οτι προτιμότερο και πλέον σώφρον είναι να το αποδώσουμε με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου.

         Γιατί, περί απορίας πρόκειται

           Πως αλλιώς, αναρωτιέμαι , σήμερα με τις..Ειδήσεις εν Ελλάδι  μπορεί  να υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ της ελληνικής αναφανείσης πολιτικοκοινωνικής, τηλεοπτικής και άλλης  πραγματικότητας και του πορίσματος των παραπάνω δύο διεθνών και ανεγνωσμένου κύρους Οργανισμών;

           Εκτός και αν, σκέπτομαι, το έτερον νόημα της είδησης,  είναι οτι εμείς εδώ στην Ελλαδίτσα, είμαστε πρωτάρηδες ακόμη στην μάζωξη των καθε λογής απορριμμάτων κρατούντες ( με την ... γνωστή ..τύχη του πρωτάρη!!!)έως προ τινος , επαρκείς ασφαλιστικές δικλείδες κατά των παραβιάσεων, ενώ αλλού........."τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα"

           Πάντως, ένα είναι σίγουρο: Ξέραμε, φαίνεται, να ασφαλίζουμε καλά διπλοκλειδώνοντας τον κάδο απορριμάτων για να μην αναδύεται η μπόχα των  πολυκαιρισμένων σκουπιδιών. Γιαυτό, μάλλον,  και τιμηθήκαμε (για πέρισυ!) ως η μοναδική χώρα με επαρκείς ασφαλιστικές δικλείδες...

Τέτοιες, λέτε, δικλείδες να εννοούσανε αληθινά; αναρωτιέμαι

..................

• Και όμως:

" Η προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικής ζωής αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Ο νόμος παρέχει ορισμένα δικαιώματα στα φυσικά πρόσωπα (τα υποκείμενα των δεδομένων) και θέτει συγκεκριμένες υποχρεώσεις σε όσους τηρούν και επεξεργάζονται προσωπικά δεδομένα (τους υπευθύνους επεξεργασίας)

           Και, μιας και είναι και των ημερών, ολίγα τινα ενημερωτικά καθ'όσον αφορά στον προσδιορισμό της έννοιας των προσωπικών δεδομένων και των εμπλεκομένων με αυτά κατά τον νόμο 2472/1997:

Υπεύθυνος επεξεργασίας: Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα που τηρεί και επεξεργάζεται προσωπικά δεδομένα (με αυτοματοποιημένο τρόπο ή μη) και καθορίζει το σκοπό τους και τον τρόπο επεξεργασίας τους.

Προσωπικά δεδομένα ή δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα: Κάθε πληροφορία που αναφέρεται και περιγράφει ένα άτομο εν ζωή, όπως: στοιχεία αναγνώρισης (ονοματεπώνυμο, ηλικία, κατοικία, επάγγελμα, οικογενειακή κατάσταση κλπ.), φυσικά χαρακτηριστικά, εκπαίδευση, εργασία (προϋπηρεσία, εργασιακή συμπεριφορά κλπ), οικονομική κατάσταση (έσοδα, περιουσιακά στοιχεία, οικονομική συμπεριφορά), ενδιαφέροντα, δραστηριότητες, συνήθειες.

Ευαίσθητα δεδομένα: Κάθε πληροφορία που αναφέρεται στη φυλετική ή εθνική προέλευση, τα πολιτικά φρονήματα, τις θρησκευτικές ή φιλοσοφικές πεποιθήσεις, τη συμμετοχή σε ενώσεις/σωματεία, τη συνδικαλιστική δράση, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια, την ερωτική ζωή, τις ποινικές διώξεις και καταδίκες.

Υποκείμενο των δεδομένων: Το άτομο το οποίο αφορούν τα προσωπικά δεδομένα.

Επεξεργασία δεδομένων: Κάθε εργασία που πραγματοποιείται σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως: συλλογή, καταχώριση, οργάνωση, διατήρηση, τροποποίηση, εξαγωγή, χρήση, διαβίβαση, διάδοση, συσχέτιση, διασύνδεση, διαγραφή, καταστροφή.

Αρχείο δεδομένων: Κάθε διαρθρωμένο σύνολο προσωπικών στοιχείων.

Εκτελών την επεξεργασία: Οποιοσδήποτε επεξεργάζεται προσωπικά δεδομένα για λογαριασμό του υπευθύνου επεξεργασίας.

Τρίτος: Οποιοσδήποτε δεν είναι εξουσιοδοτημένος να επεξεργάζεται προσωπικά δεδομένα.

Αποδέκτης: Οποιοδήποτε πρόσωπο (φυσικό ή νομικό) στο οποίο ανακοινώνονται τα δεδομένα.

Συγκατάθεση: Κάθε ελεύθερη, ρητή και ειδική δήλωση βουλήσεως του υποκειμένου ότι δέχεται τα δεδομένα που το αφορούν να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας.

Γνωστοποίηση: Έγγραφη κοινοποίηση προς την Αρχή για τη σύστασης και λειτουργία αρχείου.

Δικαίωμα ενημέρωσης: To δικαίωμα κάθε ατόμου να γνωρίζει την ταυτότητα του προσώπου (φυσικού ή νομικού) που συλλέγει κι επεξεργάζεται προσωπικά του δεδομένα, το σκοπό για τον οποίο τα συλλέγει και τα επεξεργάζεται και ποιοι είναι οι αποδέκτες των δεδομένων αυτών.

Δικαίωμα πρόσβασης: To δικαίωμα κάθε ατόμου να γνωρίζει εάν προσωπικά δεδομένα που τον αφορούν περιλαμβάνονται σε αρχείο.

Δικαίωμα αντίρρησης: To δικαίωμα κάθε ατόμου να ζητά τη διόρθωση ή διαγραφή των προσωπικών του δεδομένων.

Μητρώο του Άρθρου 13 (ή Λίστα του αρ. 13): Το μητρώο που τηρεί η Αρχή στο οποίο εγγράφονται όσοι δεν επιθυμούν να περιλαμβάνονται τα προσωπικά τους δεδομένα σε αρχεία που σκοπό έχουν την αποστολή (με ταχυδρομείο) εντύπων για την προώθηση/διαφήμιση αγαθών και υπηρεσιών.

Πηγές:

http://www.dpa.gr/portal/page?_pageid=33,15048&_dad=portal&_schema=PORTAL

http://www.coe.int/t/e/legal_affairs/legal_co-operation/data_protection/Data

.........................

• Και κάτι άλλο, εξαιρετικά ενδιαφέρον, για όλους εμάς που κινούμαστε στο διαδίκτυο και το διάβασα στο :http://www.techteam.gr/index.php?:

" H ΙP διεύθυνση πρέπει να θεωρείται από εδώ και πέρα ως προσωπικό δεδομένο, σύμφωνα με την αρμόδια επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Γερμανός επίτροπος για την προστασία των δεδομένων, Peter Scharr, ετοιμάζει μία αναφορά σχετικά με το πώς διαχειρίζονται ζητήματα ιδιωτικότητας οι μηχανές αναζήτησης όπως αυτές της Google, της Yahoo και της Microsoft. ..Ο Scharr υποστηρίζει πως όταν κάποιος αναγνωρίζεται στο διαδίκτυο από την διεύθυνση IP του υπολογιστή του τότε αυτό πρέπει να θεωρείται προσωπική πληροφορία. Σε αντίθεση η Google, υποστηρίζει πως κάτι τέτοιο απλά καθορίζει την φυσική τοποθεσία του υπολογιστή και όχι το ποιος τον χειρίζεται...."

δημοσίευση 23/1/2008 από anemelos

Ελπίζω του χρόνου νάναι καλύτερα τα πράγματα. Μέχρις τότε....

  " Η Ιστορία γράφεται με ανυπακοή"

Από την σημερινή πορεία διαμαρτυρίας για το Ασφαλιστικό.

................

Και..

" ..Η Iστορία έγνεθε, έγνεθε

γυρίζοντας τις νίκες σε ξαφνικούς χαμούς και τα δάκρυα

σ' άλλα δάκρυα - έγνεθε

ατάραχη κι ακατανόητη κι ανεπανάληπτη κι ασίγαστη και

οριστική" (Τάσος Λειβαδίτης)

• 10-12-2007

 Η σημερινή ημέρα είναι η εξηντακοστή επέτειος  από τότε (10 Δεκεμβρίου 1948) που υπογράφτηκε από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ

 

• η  Οικουμενική Διακήρυξη των  δικαιωμάτων του ανθρώπου

και η ημέρα  αυτή κάθε έτους ανακηρύχθηκε ως 

η  Παγκόσμια Ημέρα των ανθρώπινων δικαιωμάτων.  

     ¶ Για όποιον επιθυμεί να λάβει γνώση του περιεχομένου της  εν λόγω Διακήρυξης, σχετικά παραπέμπω:

http://www.doukas.gr/news/web6/web6f/syntheti/unicef/page1.htm

                      ¶ Ο  Koïchiro Matsuura, Γενικός Διευθυντής της UNESCO  δήλωσε σχετικά:

“The Universal Declaration remains a common standard of achievement for all peoples and all nations. Human rights belong to everybody, and we should work together to transform into a reality the motto chosen by the United Nations for the 60th anniversary:

               ‘Dignity and justice for all of us’

(μτφ: Η Οικουμενική διακήρυξη παραμένει ενα κοινό λάβαρο επιτεύγματος για όλους τους ανθρώπους και όλα τα έθνη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα ανήκουν στον καθένα και θα πρέπει να εργαζόμαστε μαζί για να  μετασχηματίσουμε  σε μια πραγματικότητα το ρητό που επιλέχθηκε από τα Ηνωμένα Εθνη για την 60η επέτειο:

           " Αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη για όλους μας"

• 10-12-2006

 Πέρισυ, σαν σήμερα, o  Louise Arbour,  High Commissioner for Human Rights στον Ο.Η.Ε, έλεγε:   "Today, poverty prevails as the gravest human rights   challenge in the world."

(μτφ: Σήμερα,  η φτώχεια κυριαρχεί ως η σπουδαιότερη πρόκληση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο

          "Poverty is a cause and a product of human rights violations"

     (μτφ¨: Η Ενδεια είναι μια αιτία και ένα παράγωγο της παραβιάσης των ανθρώπινων δικαιωμάτων"

• 10-12-2007  

           Στην Ελλάδα και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Διεθνής Αμνηστεία γιορτάζει με γεύματα σε εστιατόρια στις 9 και 10

 Δεκεμβρίου.

   Δείτε σχετικά: http://www.amnesty.org.gr/tasteforjustice/index.htm

• 10-12-2005

            Πρόπερισυ, σαν σήμερα ,  η Διεθνής Αμνηστεία απένειμε στα μέλη του μουσικού συγκροτήματος U2, την ανώτερη επιβράβευση που απονέμει η Διεθνής Αμνηστία για καλλιτεχνική δράση υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: το Βραβείο «Πρέσβεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» για το έτος 2005 σε απόδοση τιμής σε αυτούς γιατί με την όλη τους πορεία και με τα τραγούδια τους όπως π.χ το Beautiful Day"  performed at Live 8 , το one aργότερα αλλά  και το...

                        ....ειδικά αφιερωμένο από μένα,

     στην ημέρα την σημερινή , video των U2 - Mothers of the Disappeared, από live συναυλία τους στο Santiago της Χιλής το 1998, εκεί όπου, πραγματικές μητέρες "εξαφανισμένων" από το καθεστώς του τρόμου, σήκωναν τις φωτογραφίες των αγαπημένων τους, ονομάζοντάς τους, ενόσω τραγουδούσανε το τραγούδι.   

Αφιερωμένο στο σήμερα, πούναι συνέχεια του χθές, για τις μητέρες των "εξαφανιζόμενων" όλου του κόσμου, για τα "χαμένα" μωρά, τα "χαμένα" παιδιά, μικρά και μεγάλα του κόσμου μας... για όλους εμάς.

•             Ετσι, λοιπόν, είπα και εγώ, ας γιορτάσω την σημερινή ημέρα των ανθρώπινων δικαιώματων, την αφιερωμένη:

Σ' ενα κόσμο, σαν και τον δικό μας , που η "Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του ανθρώπου", παραμένει ακόμη γράμμα στον χαρτί της,

Σ' ενα κόσμο, σαν και τον δικό μας, που στα πιό πολλά μέρη του, ακόμη και τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα είναι άγραφο γράμμα στο χαρτί της,

Σ' ενα κόσμο, σαν και τον δικό μας που καθημερινά βάφεται κόκκινος από το αίμα εκείνων που παθαίνουν και πεθαίνουν από την στέρησή τους, εκεί που ούτε χαρτί της υπάρχει για να γραφτεί το γράμμα... κάποτε.

Σ' ένα κόσμο, σαν και τον δικό μου, τον μικρό, τον Ελλαδικό, που στον χαρτί της  γράφουμε ..... δεν βαριέσαι ρε αδελφέ!

•          Για κείνο και μόνο, ό μ ω ς,  για εκείνο το γράμμα το ελληνικό του ... δεν βαριέσαι ρε αδελφέ, τούτες οι γραμμές:

                                                Αρθρο 1

Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης.

                                               Άρθρο 2

Κάθε άνθρωπος δικαιούται να επικαλείται όλα τα δικαιώματα και όλες τις ελευθερίες που αναγνωρίζει η παρούσα Διακήρυξη, χωρίς καμιά απολύτως διάκριση, ειδικότερα ως προς τη φυλή, το χρώμα, το φύλο, τη γλώσσα, τις θρησκείες, τις πολιτικές ή οποιεσδήποτε άλλες πεποιθήσεις, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή, την περιουσία, τη γέννηση ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση.

Δεν θα μπορεί ακόμη να γίνεται καμιά διάκριση εξ αιτίας του πολιτικού, νομικού ή διεθνούς καθεστώτος της χώρας από την οποία προέρχεται κανείς, είτε πρόκειται για χώρα ή εδαφική περιοχή ανεξάρτητη, υπό κηδεμονία ή υπεξούσια, ή που βρίσκεται υπό οποιονδήποτε άλλον περιορισμό κυριαρχίας.

Ίση αμοιβή για ίση εργασία: ο κοινοτικός αυτός κανόνας δεν εφαρμοζόταν πάντοτε πλήρως. Τα τελευταία χρόνια, η κοινοτική νομολογία διασφάλισε την τήρηση της αρχής της ίσης αμοιβής ανδρών και γυναικών στο σύνολο της Κοινότητας.

                                                    Αρθρο 3

...................

        Τα... υπόλοιπα για όσα αδέλφια ενδιαφέρονται και... δεν βαριούνται,  ανατρέξτε, στην παραπάνω παραπομπή του κειμένου.

         Με αγάπη

          

  Ακούγοντας, σήμερα μόλις, τα τρανταχτά νέα από την πολιτική μας ειδησεογραφία :

• ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: "Ενταση δημιουργήθηκε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, όταν στο τέλος της ομιλίας του, ο Πρόεδρος του Κινήματος ζήτησε από τα μέλη της ΚΟ να επιβεβαιώσουν την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό του με μυστική ψηφοφορία, προκειμένου να αισθάνεται ισχυρός για να δώσει την κοινοβουλευτική μάχη με τη ΝΔ μέχρι την εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη νέου Προέδρου του Κινήματος, ή την ανανέωση εμπιστοσύνης στον ίδιο ..." http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4769&subid=2&pubid=46986

              Τι κρίμα, σκέφθηκα, που η πολυδιαφημισμένη αλλαγή σελίδας για το ΠΑΣΟΚ και τον    Γεώργιο  Παπανδρέου γύρισε μπούμεραγκ για τον ίδιο και το κόμμα "του" ....(το "του" έγκειται εις τα απαιτηθέντα από τον εν λόγω "διάδοχο", ελέω λαού, κληρονομικά δικαιώματα!)

(Το σκίτσο του Ηλία Μακρή από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

               Γιατί, κατά την γνώμη μου, είναι κρίμα  για ενα κόμμα, όπως το ΠΑΣΟΚ ( γιατί μόνο κίνημα δεν είναι από καιρό πιά), να κινδυνεύει να καταστεί ιστορικό απόκομμα χάρις, κυρίως,  των εντόνων φοβικών του στοιχείων.

           Ο κ. Παπανδρέου και οι συν αυτώ, σ' ολη την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και όχι μόνο, ενεργούσαν  και συμπεριφέρονταν υπό το καθεστώς του φόβου της ήττας.

           Ο φόβος αυτός υποκινούσε τις ενέργειές τους και τις δηλώσεις τους.

           Γιατί, για μένα, εκείνος που δεν φοβάται απλώς, κάτι που είναι φυσικό, αλλά κυριαρχείται πλέον από τον φόβο, είναι και εκείνος που,  αντί να οδεύει εκφράζοντας και να προωθώντας με συνέπεια και σταθερότητα  τις δικές του θέσεις και απόψεις, αναλώνεται σε σπασμωδικές κινήσεις εναντίον των αντιπάλων του, μετερχόμενος, μάλιστα, τα μέσα του φοβικού  ( οξύτητα, υπερβολές, αμετροέπειες, αναλήθειες, συναισθηματικοί εκβιασμοί κ.λ.π)

           Λάθη και λάθη και πάλι λάθη....

           Και, ο φόβος της ήττας , για την ακρίβεια, ο φόβος της συντριβής, πόθεν άραγε;

           Μια από τις αιτίες, νομίζω είναι η απουσία σταθερότητας σε θέσεις, η ανακολουθία σε εκπεφρασμένες απόψεις και θέσεις, οι υπαναχωρήσεις σε θέματα τακτικής και εν κατακλείδι , η  μείωση ή και η έλλειψη βάσης στην δομή της προσωπικότητας.

           Και, δεν ομιλώ για την προσωπικότητα των φυσικών προσώπων αλλά για την πάσχουσα προσωπικότητα του ΠΑΣΟΚ, ως κόμματος.

           Παρά, όμως, τα όσα φαιδρά έγιναν σήμερα  υπό το καθεστώς του πανικού, πιστεύω οτι στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και αν κάποιοι φοβούνται στο ΠΑΣΟΚ για διάσπαση κ.λ.π., ε, τότε, ας ανατρέξουν στις δημοκρατικές διαδικασίες και τους Κανόνες της. Γιατί, είναι πασίδηλον οτι τους έχουν ξεχάσει.

• ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΘΕΜΑ: "Απείχαν του θρησκευτικού όρκου οι βουλευτές της Αριστεράς"

http://www.naftemporiki.gr/news/static/07/09/26/1417053.htm

• Κύριε Αλαβάνε, σας συγχαίρω!!!

     Τα μέλη του κόμματός σας αποδείχθηκαν υπάκουα παιδιά, συμμορφωθέντα προς τας εντολάς σας!

     Αναρωτιέμαι: Αραγε όλοι, οι βουλευτές του κόμματός σας είναι άθρησκοι ή μη ορθόδοξοι, ή απλώς υποτάχθηκαν στην βούλησή σας, αρνούμενοι τα θρησκευτικά τους "πιστεύω";

    Και ας υποθέσω, στην περίπτωση αυτή, ότι η κίνηση ενδέχεται να ήταν αμιγώς πολιτική, προς στήριξη της ανεξιθρησκείας, σεβασμού του Συνταγματος κ.λ.π., κ.λ.π, Σεβαστόν!!!

         Προς τι, όμως, ο καταναγκασμός ενός εκάστου εξ υμών; 

               Αν, πράγματι, ως κόμμα, σέβεσθε την δημοκρατία και τις ατομικές ελευθερίες, γιατί δεν περιοριζόσασταν ως κόμμα στην δήλωση αυτή, με ταυτόχρονο όμως,  σεβασμό στην ελευθερία του καθενός των μελών σας, μια και αυτή η ελευθερία λογίζεται ως αναφαίρετο δικαίωμα;

               Τι λέτε; Ψιλά τα γράμματα αυτά;

• Και ασε τα παραπάνω, να πω !

                Την ειδικότητα εις τα περί της αμφιέσεως, τι την θέλετε;

               Ως ηγέτης του κόμματος επεμβήκατε και σ' αυτό! Στην ελευθερία των βουλευτών σας να ενδυθούν κόσμια σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κανονισμού της Βουλής ή κατά την κρίση τους έστω!

              Τους επιβάλατε "των παιδιών",  το υποκάμισο άνευ γραβάτας, δηλαδή, να μιμηθούν τον τρόπον με τον οποίον εσείς ενδύεστε!!!!

              Οχι, μην μου πείτε τώρα, οτι δεν συμπεριφερθήκατε ως ηγέτης αλλά ως σύντροφος! Τέτοια ομοιογένεια και ομοιομορφία μόνο σε συντροφική σχέση δεν παραπέμπει, μάλλον σε στράτευμα θαρρώ ή μπας και κάνω λάθος ;

             Αχ!! Αυτοί οι μιμητές!!!! Είναι, εν τέλει, γραφικοί.  Γιατί, δεν ξεχνώ οτι στο παιγνίδι αυτό πρωτοστάτησε κάποιος άλλος, συγχωρεμένος τώρα (... για τους θρήσκους...), κυκλοφορώντας με γραβάτα, πολύ πρίν ανεγείρει, βεβαια, με ισχυρή παρότρυνση της ισχυροτέρας  "καλής του", τις ρόζ βίλλες.

             Ενθυμούμαστε όλοι μας, περί ποίου,  θαρρώ

             Η σελίδα  εκείνη, όμως, αλλάχθηκε, κ. Αλαβάνε!

             Και όσοι πάνε να την ξαναγυρίσουνε, πέφτουν οι επόμενες και .. το βιβλίο τους πλακώνει!

             Αλλά, πως να το κάνουμε! Η ενηλικίωση, φαίνεται, αργεί,  γιαυτό ας αναφωνήσω μιά φορά μαζί σας, ως παιδίον και εγώ.

                            Ζήτω η επανάσταση για την επανάσταση!

18/9/2007 : H πιό σύντομη  προεκλογική περίοδος έλαβε, επιτέλους, τέλος!

                  Τόσος μικρός ο χρόνος διαρκείας της και όμως, τι δεν έγινε μέσα σ' αυτό το διάστημα!

                    Εθνικές φυσικές καταστροφές, πολλοί θάνατοι, πρωτόφαντη επίδειξη αλληλεγγύης από τα σύμμαχα έθνη, έμπρακτη υπερεθνική , κρατική, ετεροκρατική και , κυρίως, ανθρώπινη εκπεφρασμένη συμπεριφορά συμπάθειας προς την μισοκατεστραμμένη μας χώρα και τους παθόντες της, ακήρυχτοι πόλεμοι  μεταξύ εμφανών και αφανών εντοπίων ή και αγνώστων εισέτι, πολεμαρχών, ασύμμετρες απειλές σε βάρος του παραζαλισμένου λαού, προσκλήσεις μάταιες των αδυνάμων σε ψευδεπίγραφους αγώνες κατς στο ρίγκ της επονομαζόμενης πολιτικής σκηνής, ανήθικη προσβολή των θεσμών, ημιδιαφανείς  υπόγειες κινήσεις προχείρων ή και προοργανωθεισών συμμαχιών....

               Πολλά είχε ο μπαξές! Δόξα τω Θεώ πού ήταν και συντόμου διαρκείας ο δρόμος! Αλλιώς, πως να σηκώναμε το καλάθι που ολοένα και βάραινε!

                 Και εν μέσω όλων αυτών, η μικρή Ελλάδα με τους ταλαιπωρημένους πολίτες της, μίλησε με τις ψήφους τους. 

Σεβαστό το αποτέλεσμα.

                   Αναρωτιόμουνα, στην αρχή του δρόμου αυτού και πριν ξεσπάσει το κακό στη χώρα, πως θάτανε άραγε αυτή η πορεία για τους δύο μονομάχους της εξουσίας.  Εκ των υστέρων πιά και ξανακοιτάζοντας τα παρακάτω σκίτσα που κοίταγα και στην αρχή , θαρρώ πως μπορώ ν' απαντήσω:  

        Για τον κ. Καραμανλή:

        Σαν πρωτόδα το σκίτσο αναρωτήθηκα. Τόσος ιδρώτας! Τι να στίβει αραγε;

        Η επιχειρούμενη απάντηση:

        Μα με τον ιδρώτα του έσβησε τις φωτιές! Αμφιβάλλει κανείς;

        Γιαυτό και τόσος πολύς ιδρώτας! Ηταν πολλές και μεγάλες οι φωτιές.

        Μμμ! Αμα λένε χύνεις πολύ ιδρώτα, καταφέρνεις και την αποβολή των τοξινών που κουβαλάς. Λετε γιαυτό η αυτοκριτική; Είθε να αποδώσει η αποτοξίνωση.. και να μην έχουμε αφυδάτωση !. ......  Βλέπετε, με 152 βέλη στην φαρέτρα της νίκης, χλωμό και δύσκολο το βλέπω το έργο!

                Για τον κ. Παπανδρέου:

       Εκ του αποτελέσματος προκύπτει οτι έκανε μόνος του ποδηλατάδα! .. Εις τας εξοχάς!!

       Αχ ! Και εγώ που νόμιζα οτι ποδηλατούσε σε διαγωνισμό!

       Και τώρα;

       Λέτε να του μείνει το καπελλάκι στο χέρι ή θα μπορέσει να το ξαναφορέσει ως Κύριος; Γιατί....

    .. απ' οτι φαίνεται ο κρατήσας επί μακρόν, επιλεκτικήν σιγή ιχθύος, μεθοδικός, οργανωτικός και ευφυής κ. Βενιζέλος από καιρού τώρα εδήλωνε σημειολογικώς:

              Και τελικά, το σήκωσε το λάβαρο, εν τη αυτή νυχτί!

              Μμμ! Ο τολμών, λένε, νικά!

              Ας είχαν γνώσιν οι φύλακες εις τας εξοχάς.! Να δείτε που θα αποδειχθούν πολύτιμοι οι αγροφύλακες!!Και ας έλεγε τ' αντίθετα το ΠΑΣΟΚ! Είναι που δεν υπήρχανε ως σώμα,...

                               γιατί ...από δώ και στο εξής:

                                 .... θα υπάρχουν και για να προειδοποιούν τους αφελείς ποδηλάτες για τις λούμπες στα μονοπάτια των εξοχών!

                                    Αμ. πως!

                                    Και ες αύριον, για τα άλλα!

Η είδηση μεταδόθηκε απλά και λιτά:

" Το Α' τμήμα του Αρείου Πάγου έκρινε ότι η παραιτηθείσα υπερνομάρχης Φώφη  Γεννηματά που είναι επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ έχει κώλυμα συμμετοχής στο ψηφοδέλτιο σύμφωνα με το άρθρο 56 του Συντάγματος και δεν μπορεί να περιλαμβάνεται σε αυτό."

          Το ΠΑΣΟΚ, δια στόματος Ν. Αθανασάκη απάντησε τα εξής, σηκώνοντας το λάβαρο  της επανάστασης!!!!:

      "Η σημερινή απόφαση του Αρείου Πάγου [Βλέπε άρθρο] είναι απαράδεκτη αδιανόητη και προκλητική. Είναι δικαστικό πραξικόπημα. Ο Αρειος Πάγος δεν προστάτευσε σήμερα το θεσμικό κύρος και την ανεξαρτησία του. Ενεπλάκη ενεργά στην προεκλογική αντιπαράθεση αποκλείοντας από το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ την επικεφαλής του, Φώφη Γεννηματά, για δήθεν τυπικούς λόγους. Για μια ακόμα φορά γίνεται αντιληπτό ότι το πρόβλημα της δικαιοσύνης στην Ελλάδα είναι βαθύ και εξαιρετικά κρίσιμο. Υπάρχει πρόβλημα Δημοκρατίας και Κράτους Δικαίου. Η αποκατάσταση των θεσμών θα είναι το πρώτο μέλημα της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. "

Go to source: Η NΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ : ΠΑΣΟΚ: Aπαράδεκτη η απόφαση του Αρείου Πάγου - 2/9/2007

               Μέχρι το βράδυ έγινε σεισμός και πόλεμος στα μίντια.

      Οι δημοσιογράφοι,   οι καθε λογής πολιτικοί υποψήφιοι, άσχετοι επί του θέματος, μετετράπησαν αίφνης σε συνταγματολόγους.

     Και, να οι ύβρεις προς τους Αρεοπαγίτες, να εκείνο, να το άλλο, νάχουμε να λέμε, να εξάπτουμε το μίσος και την έχθρα...

      Πως να το κάνουμε! Μάλλον έκριναν τα παιδιά - θαύματα ( ξέρετε τώρα!)πως θέλουμε κι  άλλη οξύτητα, φαίνεται δεν μας έφταναν οι νεκροί και τα καμμένα!!!

      "Γύρισε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς..." Αχ,  πόσο οικείο είναι το θέαμα, ποσο τραγελαφικό, μονολόγησα, σαν να  γυρίσαμε  πίσω στον χρόνο, σαν να μη μεσολάβησαν τόσα, σαν να μη κύλισε ούτε μιά μέρα από τα παλιά. Μόνο πού τώρα πρόσφατα έχουν συμβεί τα όσα τραγικά, και δεν μπορεί το χείλι μου ούτε να γελάσει με το αίσχος.

        Οι του ΠΑΣΟΚ πιπίλιζαν ό,τι γραμμή είχε δώσει το κόμμα δια στόματος κ. Αθανασάκη,  οι της Ν.Δ  δια κρουστών διατυμπάνιζαν ο,τι είχε σχολιάσει επί του θέματος ο κ. Ρουσόπουλος περι παλαιοτέρων αντιστρόφως αναλόγως θέσεων και απόψεων της κ. Γεννηματά ! Ευγε σας καλοί αντιγραφείς!!!!!

                               Αλήθεια, ο συνταγματολόγος κ. Βενιζέλος πού ήταν;

           Ελαμψε δια της σιωπής του ή απλά δεν τον είδα;...

                                 ....... Λέτε;

                    Και ....η Πέτρα του σκανδάλου η κ. Γεννηματά;

             Μήπως έκανε την πάπια; ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ,

            ΠΟΘΕΝ Η ΤΟΙΑΥΤΗ ΣΕΜΝΟΤΗΣ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΩΣ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ!!!  Εξέλιπεν παντελώς!

            Ηταν ωραία, ήταν μοιραία, που λέει και το λαϊκό άσμα, στον ρόλο του θύματος...η κ. Φώφη...Μόνο που δεν μυξόκλαιγε ως   κάθε ψευδεπίγραφον θύμα. Υπήρξε θρασυτάτη!!!  ( κατά την ταπεινή μου γνώμη, βεβαίως όλα αυτά, για να μην παρεξηγούμαστε...)    

           Και την έβλεπα από την μέση και πάνω στο τηλεοπτικό τραπέζι!

          Λες, λέω, να φόραγε ακόμη εκείνο το στενό παντελόνι με την φαρδιά αγκράφα της πέτσινης(;) ζώνης, που φόραγε κουνάμενη καθώς περιφερότανε στα καμένα και στους καμμένους, κάνοντας έτσι υπερηφάνως το ντεμπούτο της ως υποψηφία σύμβουλος επικράτειας σιμά στον κ. Παπανδρέου ;

          Λες, λέω, καθ' οτι δεν στερούμαι φαντασίας, να στήριζε, κάτω από το τηλεοπτικό τραπέζι ,τα αβασάνιστα απαλά χεράκια της απάνω στην απαστράπτουσα αγκράφα της ζώνης της, ως άλλος καου μπόυ των παλιών γουέστερν;

          Α , συγχωρεμένε Γεννηματά! Που νάβλεπες το καμάρι σου απόψε!

           Τι σου είναι, αναλογίζομαι,  το κληρονομικό δικαίωμα στην δημοκρατία, ε;  Αχ και νάταν μόνο στην Ελλαδίτσα μας...μικρό το κακό  αλλά......

•       Και, επειδή από το πολύ μπλά μπλά στα παράθυρα, άρχισα να ξεχνάω και κείνα πούχα κάποτε διαβάσει, ξανακοίταξα το άρθρο 56 του χιλιοταλαιπωρημένου συντάγματός μας.     Ετσι, για να σιγουρευτώ, μετά τις τόσες ασυναρτησίες που άκουγα σήμερα. 

          Δείτε τα σχετικά άρθρα, αν θέλετε και σείς, προς άρσιν αμφιβολιών και εδραίωση από την πηγή:

Α, και κάτι άλλο: η ερμηνεία των διατάξεων είναι συσταλτική ...δεν μπορούμε να το τεντώσουμε το πράγμα δηλαδή...που λέμε στην λαική καθομιλουμένη.

• Αρθρο 56 ( Συντάγματος)

  ** 1. Εμμισθοι δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι, άλλοι υπάλληλοι του Δημοσίου, υπηρετούντες στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας, υπάλληλοι οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, αιρετά μονοπρόσωπα όργανα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, διοικητές, υποδιοικητές ή πρόεδροι διοικητικών συμβουλίων ή διευθύνοντες ή εντεταλμένοι σύμβουλοι νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή κρατικών νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου ή δημόσιων επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων τη διοίκηση των οποίων ορίζει άμεσα ή έμμεσα το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχος ή επιχειρήσεων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές, αν δεν παραιτηθούν πριν από την ανακήρυξή τους ως υποψηφίων. Η παραίτηση συντελείται με μόνη τη γραπτή υποβολή της. Αποκλείεται η επάνοδος στην ενεργό υπηρεσία των στρατιωτικών που παραιτούνται. Τα ανώτερα αιρετά, μονο πρόσωπα όργανα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης δεύτερου βαθμού δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές κατά τη διάρκεια της θητείας για την οποία εξελέγησαν, ακόμη και αν παραιτηθούν.

  2. Από τους περιορισμούς της προηγούμενης παραγράφου εξαιρούνται οι καθηγητές των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Νόμος ορίζει τον τρόπο της αναπλήρωσής τους. κατά τη διάρκεια της βουλευτικής περιόδου αναστέλλεται η άσκηση των αρμοδιοτήτων των σχετικών με την ιδιότητα του καθηγητή που εκλέχθηκε.

  **3. Δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι, ούτε να εκλεγούν βουλευτές σε όποια εκλογική περιφέρεια υπηρέτησαν ή σε όποια εκλογική περιφέρεια εκτεινόταν η τοπική αρμοδιότητά τους μέσα στους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες της τετραετούς βουλευτικής περιόδου:

  α) Οι διοικητές, υποδιοικητές, πρόεδροι διοικητικών συμβουλίων, διευθύνοντες και εντεταλμένοι σύμβουλοι των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, πλην των σωματειακών, των κρατικών νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου και των δημόσιων επιχειρήσεων ή άλλων επιχειρήσεων τη διοίκηση των οποίων ορίζει άμεσα ή έμμεσα το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχος.

  β) Τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών που συγκροτούνται και λειτουργούν κατά το άρθρο 101Α, καθώς και των αρχών που χαρακτηρίζονται με νόμο ως ανεξάρτητες ή ρυθμιστικές.

  γ) Οι ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας.

  δ) Οι έμμισθοι υπάλληλοι του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των επιχειρήσεών τους, καθώς και των νομικών προσώπων και επιχειρήσεων της περίπτωσης α' που κατείχαν θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας επιπέδου διεύθυνσης ή άλλη αντίστοιχη, όπως ειδικότερα νόμος ορίζει. Υπάλληλοι που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο και είχαν ευρύτερη τοπική αρμοδιότητα υπάγονται στους περιορισμούς της παραγράφου αυτής ως προς εκλογικές περιφέρειες άλλες από αυτήν της έδρας τους, μόνο εφόσον κατείχαν θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας επιπέδου γενικής διεύθυνσης ή άλλη αντίστοιχη, όπως ειδικότερα νόμος ορίζει.

  ε) Οι γενικοί ή ειδικοί γραμματείς υπουργείων ή αυτοτελών γενικών γραμματειών ή περιφερειών και όσοι ο νόμος εξομοιώνει με αυτούς.

  Δεν υπάγονται στους περιορισμούς της παραγράφου αυτής οι υποψήφιοι βουλευτές Επικρατείας.

  4. Πολιτικοί υπάλληλοι και στρατιωτικοί γενικά, που έχουν κατά το νόμο αναλάβει υποχρέωση να παραμείνουν στην υπηρεσία για ορισμένο

χρόνο, δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές όσο χρόνο διαρκεί η υποχρέωσή τους."

•             Και .....μιά ματιά, αν θέλετε και στο άρθρο 3 του Ν 351/2003 περί της ανακηρύξεως των υποψηφίων ΄(συμβούλων επικρατείας, βουλευτών,κ.α), και αυτό, μιάς και μας έλεγαν ξεδιάντροπα δήθεν επαί¨οντες, πως δεν γίνεται δίκη κατά την ανακήρυξη, ούτε ακούονται οι πλευρές:

   "Αρθρο 3 Ν 351/2003 (κωδικοποίηση εκλογικής νομοθεσίας) 

                                       (Αρθρο 33 Π.Δ. 55/1999)

                                                 Ανακήρυξη υποψηφίων

 Το αρμόδιο δικαστήριο ανακηρύσσει με τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας τους υποψηφίους δέκα (10) ημέρες μετά την κατά το άρθρο 31 παράγραφος 3 έναρξη της προεκλογικής περιόδου"

.........................................................................................

                                   Αυτά προς το παρόν και σε  μη χειρότερα........

 Ο Πολιτικός άνδρας και ο άντρας κατά Κίπλινγκ

         Αν ....και εαν  στο Αν του Κίπλινγκ προσδιορίζεται το ιδανικό του "'άντρα".. και επειδή ο προσδιορισμός " πολιτικός " ως ειδικότερος εμπεριέχεται στον προσδιορισμό του "άντρα" , τότε....

" If"                                                              "  Αν "

  ....................................................................................................................................................................

  Και .... οπότε αν ως προϋπόθεση και όρος του "πολιτικού" ως ειδικότερου προσδιορισμού είναι νάχει γίνει  "άντρας", τότε...

 για τους υποψηφίους εκλέξιμους πολιτικούς μας άνδρες ....τί;

  Αν..  κοιτάξουμε   

    Αν..ακούσουμε                                                                       

   Αν ...παραλληλήσουμε

   Αν... συγκρίνουμε

   Αν...καταλήξουμε

 και

   Aν.... υπάρχουν

  Υπάρχει ελπίς;

                      Αν  ναι, 

                      ας εκλέξουμε,

       Ας είναι αυτοί οι εκλεκτοί!

Go to source: the LAND of GODS: το ποίημα της ημέρας..... Ράντυαρντ Κίπλινγκ

            Μου τηλεφωνήσανε χθές.

           Από την Metron analysis , μου λέει μια φωνή. Ονομάζομαι............

          " Μια έρευνα κάνουμε αναφορικά με τις εκλογές.  Δεν   θα σας απασχολήσουμε πολύ".

            Πως με βρήκατε; ρωτάω

           Μεσω κομπιούτερ, μου απαντά η φωνή. Δεν γνωρίζουμε τα στοιχεία σας (!)

          Και οι ερωτήσεις ήταν:

  1. Μένετε σε τόπο με πληθυσμό πάνω από 150.000 κατοίκους; Ναι, όχι;

  2. Συμφωνείτε με την ημεροχρονολογία προσδιορισμού των εκλογών; Ναι, οχι, μου είναι αδιάφορο

  3. Θα ψηφίσετε σ'αυτές τις εκλογές; Ναι, οχι, δεν απαντώ/ μου είναι αδιάφορο

  4. Με την ψήφο σας θα επιδοκιμάσετε ή θα αποδοκιμάσετε την πολιτική κόμματος; Ναι , οχι (αντίστοιχα)

  5. Ψηφίσατε στις εκλογές του 2004; Ναι, όχι;

  6. Αυτή την φορά θα ψηφίσετε το ίδιο κόμμα με τις προηγούμενες εκλογές; Ναι, όχι

  7. Θα ψηφίσετε Ν.Δ ή Πασόκ; Ναι, οχι (αντίστοιχα) (HIC!)

  8. Ποιό από τα δύο ( ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ) πιστεύετε οτι θα επικρατήσει; (HIC!)

  9. Πιστεύετε οτι η ΝΔ θα έχει ίδια ή μικρότερη διαφορά από το ΠΑΣΟΚ με τις προηγούμενες εκλογές; (HIC!)

....................................................

  ...... Για τα άλλα κόμματα εντός ή εκτός βουλής δεν θα ρωτήσετε; ρωτάω αφελώς

       "Δεν λέει τίποτε τέτοιο το ερωτηματολόγιο", μου απαντάει η φωνή, και σε συνέχεια..

           "Σας ευχαριστούμε, τελειώσαμε".

                                                    ---------------------------------------------

             Υ.Γ1.........  Είπα ν' αφήσω τα παραπάνω με το καθιερωμένο πολιτικό ρήμα " Ουδέν σχόλιον"

       Μετά, ξανακοίταξα τον κείμενο, χμ , σας λέω ότι όπου τα "!" και " Hic", είναι δικιά μου προσθήκη. Οχι, να σκεφθείτε οτι ήταν μεθυσμένος ο άνθρωπος με την φωνή... Κρίμα και άδικο.. Από την άλλη, δεν κρατιέμαι!

                                         Τι λέτε να κάνουν τώρα οι μονομάχοι των μετρήσεων; 

      ή                                                

ή  

                        Υ.Γ 2..........   Οι ερμηνείες... καταδικές σας !! Να μην ξεχνιόμαστε! Δημοκρατία έχουμε! Αμ...πως;